ALL RIGHTS RESERVED ©2023 ODP nl!nerdstein!nerdsteinerin

Mijn opmerking over de Annual Meeting was direct aanleiding om de stemming te peilen wie er allemaal heen wilden, de animo was echter nihil, want de meesten waren er al eens geweest en ondanks de show floor en de toch wel unieke sfeer vonden ze het maar een te typisch amerikans overgehyped gedoe. Maar ze hadden wel de Ballot-papers voor dit jaar ingevuld dus die kon ik wel meenemen voor ze. Het zag er naar uit dat ik alleen zou gaan, niet dat dat zo erg was natuurlijk. Maar Nerdsteiner Jagd-Skeetverein gaat dit jaar in Camp Perry meedoen als Team Geekgrlll op diverse disciplines en vervoer van de wapens waren ze al bezig te regelen via Tine. Jannes en BATFE daar. Ze zouden meedoen in pistol, rifle en de Long-range secties. Tine en Anne hebben een stel Radom-Hunters geprepareerd zodat de precisie op 300 meter nagenoeg perfect is met de 7.62x39. Wow, dat is wel heftig met dat caliber. Ja, Radom vondt het wel een uitdaging om een er een stel speciaal te op de specificaties te maken, maar na een duizend schoten wordt het al snel 0,5 MOA slechter en dat is wel 1,5 cm op 100 meter en in je serie is wel het verschil tussen bulls-eye of een 9. Dus hebben we dubbele sets, een als oefengeweer en een voor de competitie. Intussen hebben we geoefend met de standaard AKM die we hier al hebben en dat gaat prima verder en we zitten allemaal in het zwart op 100 meter dus dat beloofd wat straks met de betere spullen. Technici en vertegenwoordigers van Radom komen dan mee want ze zien het ook als een leuke reclame om hun Radom Hunters te promoten want ze zijn goedkoper dan een full AR15 en de 7.62x39 ammo kost peanuts. En als wij kunnen laten zien dat ze net zo goed zijn is dat wel zo leuk voor de handel en de sport ook. Iedereen neemt z'n basic Glock 27 mee voor de pistol matches. Maar hoe denken jullie over je kansen daar? Ruim kans om ergens boven aan de lijst te eindigen want iedereen zit hier al minimaal bij de top tien van de uitslagen van vorig kaar qua pistool en basic 100m rifle, de Long-range is teveel afhankelijk van weer en wind dus daar is geen wijs woord over zeggen, een newbie kan winnen als er windstilte is in zijn beurt. De toppers ontlopen elkaar alleen qua geluk en niet in kunde. Maar met Miss Berg-Bitch hier op de 400 meterrange maakt ons koppel een serieuze kans kans om bij de top vijf te eindigen omdat ze allerlei rare windperikelen gewend zijn dus het winderige perry is voor hen iets minder lastig dan voor de rest. Bovendien zijn ze al een paar keer op de 1km range in Bitburg geweest om die afstand te oefenen voor Long-range en dat was steeds 100% in het zwart en die laatste paar centimeters zijn een kwestie van geluk of je eerste of tiende wordt, maar de eerste 10 zijn bijna allemaal all-black scores. In totaal gaan we met twaalf deelnemers. Alle Halinki dus? Ja. We willen ook graag dat jij meekomt want dan hebben we hulp bij de hand daar en is het ook handiger in de serie rifle serie als de mensen uit Radom komen met Tine en Anna. Ze krijgen een hoekje van de Berettastand want qua spullen zitten ze niet in elkaars vaarwater bovendien is Radom van Beretta. S&S haalt ze een paar dagen voor de rifle matches op in Warszawa want de pistol matches zijn aan het begin en de nra rifle en long-range aan het eind van de zes weken en Tine en Anna brengen de Barrett-Lapua en Dragunov mee voor Jadwiga en Charlotta. We hebben we bedacht om tussendoor een paar weken in de usa rond te wieberen en toerist te gaan spelen met een paar gehuurde cessna's. We hebben vier pilotes bij de hand dus dat lukt allemaal prima. De Stationairs hebben we via S&S geregeld en staan na de eerste week klaar op de local strip van Port Clinton en we hebben al een leuke touristische route uitgezet ook. Eerst naar Fairfax en DC bekijken en het museum en de range daar onveilig maken en dan oversteken naar de Grand-Canyon en onderweg wat ballern bij wat tussenstops onderweg natuurlijk. Zo te horen hebben jullie alles al geregeld om onderweg de training bij te houden, ja echt wel want er zijn niet al te veel 1 km ranges en maar we hebben een Lapua en Dragunov bij ons onderweg, vandaar dat we ook eerst naar fairfax moeten en daar ook de nodige papierkram meekrijgen van de Marshall-service, want we hadden tenslotte al eens een tijdelijke aanstelling als air-marshalls. Dus met wat creatieve uitleg van de regels kon ze dat regelen. Dus jullie vliegen met een kompleet arsenaal rond? Yeps, Cool nietwaar, maar de eerste rit is wel steeds naar de range om de boel daar achter slot en grendel te zetten, nog voordat we het hotel ingaan, dus het is wel een beetje een hassle, maar we hebben de route zo uitgezet dat zodat die minimaal is en we toch nog genoeg toeristische stuff en shopping kunnen doen. Dit was een nieuwe ontwikkeling en later schoot ik Danka aan. Dat reisje is Halinki team-building en dient tegelijkertijd als het afgeven van een loodgevuld plaatstalen Nerdsteiner visitekaartje, of kraam ik nu onzin uit? Nee, je hebt het direct goed gezien, team-building ben ik al vanaf de eerste dag mee bezig en die is al voor elkaar en dit was een te mooi buitenkansje om te laten zien dat men echt wel van een koude kermis thuis zal komen nu men wat vreemde plannen koesterd tegen Nerdstein. Oh, zijn die dan in de maak dan? Ja, onze bronnen hebben het over dat ze tijdens de oogst op visite willen komen in verband met Dropbox. Hmm, daar zat ik niet op te wachten, en al helemaal niet tijdens de oogst. Wij ook niet, maar we hebben voor dit jaar meer pluksters inplanned zodat wij twintig sterk de boel hier 24/7 actief gaan beveiligen en helemaal niets aan de oogst doen. Twintig? Ja, onze vier grease-monkeys, de ATC-meiden, Stanni en Jij zijn ook vrijwilligers. Maar het fraaie is dat ze weten dat de voordeur dicht zit, want die informatie is via het proces van die beestjes maffiosi bekend geworden. Maar dat geeft ons de handen vrij op Het Hoch. oh en geen paintballers dit keer want ze sturen professionals. Shit! ik zit echt niet op bodybags te wachten hier en jannes vast ook niet. Nee, daarom laten we hem erbuiten, want dit is een black-op en die lui gaan helaas gewoon 'verdwijnen'. Sorry, maar dat kan niet anders, vandaar dat iedereen met MP7A1 uitgerust wordt. Waar koop je jullie vesten want die ga je nodig hebben. die kopen we in de states er is een nieuw type-light-V waar je je nog goed ik kan bewegen ook, en die lui vertrouwen hebben UMP's dus type 3 zou genoeg zijn maar als ik een type-V kan krijgen die het zelfde weegt kopen we die natuurlijk. Kan je AP kopen voor de MP-7's en 10 extra silencers en totaal 18 sets goede nightvision voor IR en extra silencers en GTL's voor de de Glocks. Al onze Glocks komen al standaard met silencers hier dus daar hebben we er al genoeg van. Maar, je verwacht echt dat dit zo heftig wordt? Ja, dodelijke ernst, niet dat we er blij mee zijn, maar hopen dat het visitekaartje wat lui op andere gedachten brengt, maar dat zal ijdele hoop zijn vrees ik. Ons credo "niet adverteren" is dan wel weg, nietwaar? Voor een klein stukje maar, er zullen maar weinigen de link leggen tussen Team GeekGrrrl en Dropbox, want we gaan echt de Powderpuffies tour op, en niet de rambina uithangen. Aha, Miss Jeckyl en Miss Hyde dus. Zoiets ja, want qua kunde doen we geen van allen meer voor elkaar onder en ook jouw vieze trukendoos is ook wat groter geworden, want die had je aardig aangepast op gebruik door 'Dames'. Ik heb me in het begin wel altijd afgevraagd of ik er wel goed aan deed die twee dat soort dingen bij te brengen, maar helaas bleek het nodig. Ja, dat heb je prima gedaan hoor, niets dan lof van ons wat dat betreft. Wij achttien zijn nu echt een koppel mean bitches, want de training faciliteiten hier zijn zelfs beter dan we hadden, en de twee choppers zijn ook een echte luxe. De talon kan een team van drie vervoeren, en de Huey ons allemaal, al zitten we dan wel net kantje boord qua belading maar voor een kort hopje zonder bepakking gaat het net. Als we terug zijn gaan we nog wat extra verassingen op Het Hoch basteln dus stroop je mouwen maar vast op en sjouw maar vast de nodige underlayment en blauweblokken en boomstammetjes want het moet wat verweren om minder op te vallen tussen de struiken, want we willen wat verdwijn shelters hebben daarboven. Goed ik weet waar de crevassen zitten waar je wat dieper kan graven want zoveel grond ligt er niet, maar daar is wel een mouw aan te passen door hier en daar wat extra neer te gooien ook en al we dat nu doen kan het begroeien in het komende half jaar. Ja, het is beter om het nu te doen want we hebben nog de tijd en kunnen direct wat vertrouwder raken met de shelters ook. Maar ik wil er ook een stel beneden hebben en op de rest van de hellingen. Goed dan gaan we aan de gang om Fort Nerdstein in te richten dan. de luttele weken voordat ik naar de Annual Meeting zou gaan was een drukke tijd, niet alleen met de shelterbouw maar ook het zomerwerk in de gaard en de winzerei moest ook nog gedaan worden, dus was het stevig aanpoten geweest, maar het was op tijd klaar inclusief wat bunkers voor onze twee snipers die nagenoeg het hele terrein konden bestrijken. De spullen waren intussen aangeschaft de APR en nightvisions kostten een flinke smak shekels, maar goed niets was me te duur om de meiden heel te houden en de 20 vesten kocht ik op de Annual direct van de producent. En ik kon ze direct ophalen bij de fabrikant, ze waren inderdaad erg licht in vergelijking met andere vesten. Alle normale munitie had verder geen echt effect ook zonder de extra traumalaag al liep je dan wel flinke blauwe plekken op natuurlijk. Die traumalaag waren keramische rondjes van een centimeter in diameter die met een paar lagen kevlar als een malienkolder vastgenaaid waren op een onderlaag van gore-tex en een carbonfiberraster, de hele set trok je aan als een hemd met lange mouwen en een aparte korte broek met een aantallagen kevlar tussen gore-tex, maar het draagcomfort was prima en je werdt nauwelijks echt in je bewegingen belemmerd ook. De mouwen en de broek hielden niet alles tegen maar vertraagden meer dan genoeg om slechts geringe schade te veroorzaken zodat je niet direct buiten gevecht gesteld was, wat veelal wel het geval was met schotwonden in bovenbeen en in je armen, het letsel was nu geringer. De prijs was navenant hoog uiteraad, want de vesten waren geheel handwerk, want ruim $2000 per stuk was geen kattepis. Ik had nu hun hele productie gekocht zodat ze voorlopig uitverkocht waren want het was een mom&pop shop en ze waren nog maar net gestart, en bij een praatje kwam de aap uit de mouw dat ze nu met de verkoop precies quite draaiden met hun investeringen maar nu het probleem hadden om te investeren voor verdere productie want er moest een hoop terug betaald worden aan de bank en de grondstoffen waren duur. Ik zag hier een kans liggen, en vroeg of ik ze kon helpen. Ze twijfelden uiteraad want ik was maar een rare buitenlander tenslotte, ik legde uit dat S&S ook het nodige in die sector en kevlar en gore-tex en-masse inkochten zodat de prijzen vast ook lager waren. Het contact was al snel gelegd en hun voortbestaan was gezekerd, de vesten waren echt perfect, en dat was het credo van S&S tenslotte en S&S grosssierde al in de aankoop van kevlar en gore-tex dus daar konden ze direct in meeprofiteren. Toen ik er mee thuiskwam waren de meiden er verrukt mee, want normaal was een vest een verdomde lastig zwaar en onhandig ding en je kon je er nauwelijks fatsoenlijk in bewegen. Wat testjes in de dojo bewezen dat je je er nog behoorlijk goed in kon bewegen en niet al te veel gehinderd werdt bij de kata's. De mouwen en de korte broek zorgeden voor wat opgetrokken wenkbrouwen, maar na de uitleg zagen ze direct het voordeel in. Ik had ook een en ander aan teststukken meegekregen zodat we de boel in de indoorrange konden uittesten. De .40 JHP bleven goed hangen in de laatste lagen APR ging er gewoon dwars doorheen dus die test was eigenlijk overbodig. De broeken en mouwen hielden standaard FMJ en frangible .40's redelijk tegen, maar dat zou toch wel een uiterst pijnlijke geschiedenis zijn meende iedereen, maar een gat was erger. Al bleef een 7.62, .243 en .308 uit een AK of Krieghoff dodelijk op korte afstand maar dat lag in de lijn der verwachtingen. 00-buck en een slug zorgden voor wel heel erg zere en gebroken ribben, maar dat overleefde je wel. Al met al, opi, je hebt niet de miskoop van het jaar gedaan, chapeau! Soms heb je wel eens wat aan hem, nietwaar meiden ? sneerde Danka. Dat commentaar maakte de stemming wat vrolijker want de ernst waarmee we bezig ware was niemand ontgaan. De verdere voorbereidingen en oefeningen gingen verder ook gewoon door, meestal 's-avonden vlak na donker zodat iedereen aan de nieuwe optics kon wennen en verder blindelings de weg wist naar de diverse stands die we gemaakt hadden en straks nawelijks meer in het terrein te herkennen zouden zijn want ik had een flinke partij rotsblokken opgedoken die uitgezet waren nu camouflage en dekking boden en er alleszins natuurlijk uitzagen, de beplanting zou de rest wel doen. Begin juli werden we met een paar busjes naar Koblenz gereden waar S&S charters al stond te wachten, en na de papierkram voor de wapens en munitie waren we na een half uurtje onderweg. In Toledo ging ook alles als van een leien dakje want ze waren de transporten daar al jaren gewend dus keek men er niet meer raar van op dus die papierkram was ook snel genoeg geregeld. Het hotel was prima geregeld zes twee-persoons kamers en een suite voor mij alleen? Hoe zit dat? Oh, je mag er slapen hoor, maar het is ook onze huiskamer, want we zullen niet al te veel rondzwerven daar deze week want we willen wel hoog in de lijst komen en dan is een flinke huiskamer een stuk prettiger dan de hotellounge de laatste week doen we net zo want dan komen tine en Anna en de twee uit Radom. O shit, we hebben niet geregeld hoe jij terug gaat. Ha, maak je geen zorgen, dat komt wel in orde, daar heb ik een hele week de tijd voor om dat te regelen. Maar goed, een advies praat nooit over je NCL tegen iemand, behalve politie en pas als ze iets vragen. Hah, dat zei Jan ook al, want NCL houders zijn bij voorbaat enge spooks voor de normale burger tenslotte en voor de meeste bullen ook. Je hebt je Air-Marschall ID ook nog bij je? Natuurlijk, er staat geen einddatum op tenslotte, dus zijn ze nog steeds geldig net als de NCL's. yeps, en voor ons toeristisch tripje hebben en het zo geregeld dat Anne en Laura alleen het eerste een laatste leg samen vliegen onderweg zit er op elke cessna twee air-marshalls, want dat is vast handiger als er lastige vragen komen, bovendien moeten we alle vier volledig uitwisselbaar kunnen zijn bij het vliegen want tot nog toe vlogen we steeds als setjes, mara dat komt wel in orde hoor, we hebben een hoop voorgepraat met Jan over alle redtape. Maar nu hebben we het weekeinde om wat rond te kijken want de officiele matches beginnen dinsdag pas, maar voor die tijd kan je al wat ballern op een paar ranges, dus dat is ook wel leuk. Doe je ook mee? Nope, ik mag hier hooguit in de etalage kijken, weet je nog of hooguit onder toezicht op een officiele range wat doen. Oh, daar is wel een oplossing voor hoor, en Danka toverde een heus NCL voor de dag. Heey, dit is toch wel een echte? Yeps, echter kan niet, Jan heeft dat geregeld in overleg met Jannes zelfs, want hier is je EU ook, en gaf een tweede kaartje. Oh, en je schouderrig en een 27 heeft Dori in het arsenaal zitten, want je hebt een heel stel fatsoenlijk wapengebruik bijgebracht dus vonden we het wat genant worden om je ongewapend tussen een bende nasty-bitches te laten bivakkeren, maar naar huis moet je naakt, want de spullen zijn met de rest ingeklaard hier. De volgende dag gingen we loaded for bear naar Camp perry om de inschrijvingen en wat rangetime te regelen, ik zou me wel vermaken want zij konden de beperkte rangetime beter gebruiken en mijn halfuur was mooi meegenomen voor ze want ik deed niet mee aan de competitie maar kon wel een half uur rangetime krijgen. de rangetime was voor hen belangrijk om te wennen aan de rangerules zoals die zouden gelden, maar 6 uur was ze teveel, en al snel waren ze overeengekomen dat 1 uur op drie lanes genoeg was en ze houden de lane wel met vier delen, dat was verder geen punt, want het regime leren was belangrijker dan het schieten, want als ze dat niet konden hadden ze hier niets te zoeken toch? Daar zag de rangemaster de logica wel van in. Een koddig gezicht om de meiden in Nerdstein outfits te zien droogoefenen met blauwe Glocks, die we bij Glock geleend hadden en ik liep met een tas vol 27's en ammo achter het touwtje. Een uur later waren ze allemaal een kwartier keer door de singleshot fire drill geweest en vonden het verder wel best en de hele boel werdt weer ingepakt en bij Glock gedumpt, ieder had nu alleen nog de 27 in het schouderrig. Al snel ontdekte ik de newscrew en hernieuwde de kennismaking en stelde Team Nerdstein voor. Al snel was er een afspraak gemaakt om met z'n allen te gaan eten en er zouden nog wat anderen meekomen ook. De paar anderen waren een verassing, dat kon je wel stellen, Ned was er en nog wat hotemetoten. Al met al was het een vrolijke avond, ware het niet dat een stel onfortuinlijken meenden dat een wat afgelegen restaurant wel een leuk doelwit zou kunnen zijn. Het moment dat ze binnenkwamen schopte Danka me, een teken dat ik backup moest spelen, de nra-crew zat met hun rug naar de deur en zagen niet wat er binnengekomen was. vier halinki stonden op en gingen aan de bar zitten. Toen er een 'n wapen tevoorschijn kwam lagen de twee perps ze al op de grond voor ze in de gaten hadden wat er gebeurd was en was er even wat hectisch gedoe met een ietwat panikerende bartender. De politie kwam en maakte de opmerking 'How stupid do they come next' en de twee werden afgevoerd, na een korte verklaring van de meiden. yep ze zaten aan de bar en de een trok een wapen en de ander grabbelde ook onder zijn jack, dus vonden we het wijzer ze de erreur hunner wegen en de vloer te laten zien. Niemand had zelfs in de gaten dat ze ook een 27 in hun tagaatje hadden zitten, maar dat kwam pas nadat de politie weg was ter sprake. Want potentieel gewapende overvallers aanpakken is meestal niet slim. Nee, dat is het ook niet behalve als de overvallers dom genoeg zijn. Je moet echt wel een moron zijn om hier iets te willen overvallen terwijl er de nationals gehouden worden, maar we brengen nooit een mes mee naar een gunfight hoor vandaar dat we met z'n vieren aan de bar gingen zitten, we zijn niet gek tenslotte en we hebben allemaal een 27 in het tangaatje zitten hoor. Maar hoe zit het nou, want dit soort dingen is niet wat je zomaar doet. Nee, dat klopt maar je herinnerd je de stunt toch wel met Brandy en N00B security? Ja, dat verhaal was hilarisch. Later hadden we een iets ernstiger geval, met Brandy, Jan en Mary, je herinnerd je die mediafrenzy vast ook nog wel. Nou, dit is N00B-security, maar we zitten in computer-security hoor. De web-store van de wijngaard en nog wat websites en servers. De jacht en natuurlijk het weingut vrijhouden van ongedierte en konijnen uit de gaard te houden zijn hobbies. En die taak rust nu op Suzi's schouders nu wij er niet zijn, maar dat kan ze prima aan hoor, samen met de jachtopziener dan. My My, wat een schpiel van Danka. De goegemeente slikte het line, hook en sinker. Ned had het praatje door en vroeg en hoe kon het dat twee powderpuffies die lui even neerlegden? Oh, hij hier heeft ons wat uit de vieze-trukendoos geleerd, en we trainen ook al wat jaren aikido bij een paar zwarteband aikidoka sensei en dat helpt natuurlijk ook wel een beetje. Oh, Damn!, ik vergat die twee redheaded hellions daar en wees naar mijn twins. Hey, gedraag je! en hij kreeg een klatsch van z'n vrouw. Bwuhahhahahah, alle meiden gierden het uit. Oh, Cam, geen hero of the day hierover alsjeblieft, OK? Nee, maar ik moet zeggen er zo dicht bij te zitten toch wel iets anders is dan er over praten. Yeps, real life really sucks sometimes. Ja, dat zijn dingen die je liever nooit meemaakt. Vervolgens ging het gesprek natuurlijk over The Second en de pro en cons hoe de zaken bij ons geregeld waren. helemaal de ins en outs weet ik niet maar over een paar weken zijn tina en anna hier en die weten daar veel meer van want ze zijn nu gediplomeerd wapensmeden en kennen de wetten een stuk beter. O ja, dat zij die twee die bij ons waren met Suzi. Inderdaad, ze hebben nu ook diverse merk cursussen gedaan ook en komen hierheen met een nieuwe set Radom-Hunters in 7.62x39 die wij hier gaan gebruiken in de standard rifle matches. Wat? is dat spul matchwaardig op 300 meter? vroeg Ned. Yeps, we hebben wat oefenexemplaren bij ons die al wat gebruikt zijn zodat ze nu nog maar 1 moa zijn maar zwart op 300 meter kan er nog prima mee en met standaard bulk ammo ook nog, maar voor de matches gebruiken we kwaliteits ammo want die is veel consistenter. Maar met de nieuwe Radom-Hunter kan je prima 100 meter doen op sub 1 MOA met standaard bulk ammo. Wow, dat lijkt me een leuk nieuws item, zei cam, wannneer komen ze? Een paar dagen voordat de rifle matches beginnen en ze hebben een hoek bij Beretta gekregen voor hun spullen, maar in eerste instantie zijn ze hier voor ondersteuning van het Rifle-team want dit is voor hun ook een first om met dit idee de markt hier op te gaan. En wat is de precisie nieuw en met topkwaliteit munitie, vroeg ned. Net boven 0.5 MOA voor de eerste 500 schoten en dan verloopt het maar tot 1000 zit je gegarandeerd onder de 1 MOA. Damn dat is wel een super resultaat voor een AK! Yeps, dat vonden we eigenlijk ook wel ja. Een AK? Ja, de Radom-Hunter in in principe gewoon een AK, maar dan gemaakt in .223 als semi-auto jachtwapen, er zijn er ook in 7.62x39, maar die zijn wat zeldzamer. Deze serie wordt met meer precisie gemaakt, net als de aloude AKM. De Radom AKM waren tenslotte ook onovertroffen nietwaar? zei Dorota. Ja, zeg dat wel, daar in nauwelijk aan te komen ook, en hij daar heeft er een heel regiment van in z'n arsenaal staan. Eh, alleen de semi-auto hoor, maar verder zijn ze exact gelijk aan de AKM. En die zijn echt beter dan de huidige namaak uit Las Vegas, hetgeen Ned beaamde. Maar goed we gaan niet de aloude AR/AK vete startten, over een paar weken laten we wel zien wat ze kunnen. En deze week dan? Oh dat is gewoon voor de lol hoor, gewoon om een keer meegedaan te hebben, we zijn tenslotte life-members en dan niet minimaal een keer meedoen aan nra championship kan je niet maken. En in welke klasse doen jullie mee? De basic pistol klasse, individueel en als team met een standaard Glock 27. Dus twee wedstrijddagen woensdag en donderdag dus. Terug in het hotel was er een wat bedrukter sfeer. Damn, dit soort gedoe met die die twee zaten we echt niet op te wachten. Wie wel, maar we zijn er makkelijk vanafgekomen zonder al teveel gedoe gelukkig. Maar ik merkte nauwelijks dat je die vier naar de bar stuurde, hoe zit dat? Oh, onze signaaltjes, daar mag je niets over weten omdat het geheim is. Ah, dus mag ik aannemen dat Suzi het ook al snapt? Yeps, erg goed al zelfs. De nieuwtjes werden via de dropbox met het thuisfront uitgewisseld. Best wel handig om internet op de kamers te hebben. Maar het tijdsverschil begon zich al te wreken zodat we vrij vroeg onder de wol lagen. Na de first-shot ceremonie gingen we wat sightseeën en de diverse handelstands bekijken en werden de nodige souvernirs en cadeautjes voor thuis aangeschaft, die ik naar huis mocht slepen en bewaren tot we weer allemaal thuis waren. De wedstrijddagen waren perfect verlopen , goed weer en nauwelijk wind ook zodat er stevige scores gehaald werden. Zo stevig zelfs dat de organisatie met een probleem zat, want 12 identieke perfect scores van 100 punten die plaats 1 tot 12 betekenden in de individuele klasse en de eerste plaats in het teamklassement waren een uniek resultaat. Het team overlegde en Danka zou namens alle 12 de eerste plaats indiviueel in ontvangst nemen namens allen en de 13e score zou dan 2e worden en als captain de team award. De prestatie werdt als een bijzonderheid gezien omdat elk ander deelnemer .38 en 9 mm schoot en niemand .40. Glock was heel erg gelukkig met het resultaat, en de bestellingen voor 27's waren echt heftig ineens. Op de stand praattte ik nog wat na met ernie, en zei: die lui die nu ineens een 27 kopen zijn mesjugghe, je moet wel eerst kunnnen schieten, met een GAP of 38 hadden die meiden het zelfde geflikt, want ze staan vast al een jaar een paar uur per dag op de range, en dat vergeet iedereen. Ja, dat weet ik, jij en elke handelaar ook, maar probeer dat de klant maar eens wijs te maken, ze geloven je domweg niet. Is dat stel net zo goed op rifle? Yeps, de meesten beter zelfs, voorzover dat het nog beter kan. Nou, laat die Radom lui dan maar een heel dik orderboek meebrengen want de AK gaat ineens weer superpopulaur worden als ze dan ook weer zo'n superresultaat halen. Nou ze halen zeker de eerste tien en als team komen ze in de top drie. Want er zijn meer echte competitieschutters daar en je hebt net dat beetje meer geluk nodig met het weer ook. Maar voor long-range wordt het plaats top 5 wie van de twee zou ik echt niet weten, want dat wordt echt een gelukskwestie. Uiteraard volgen de nodige interviews met de diverse bladen en newsies en bij cam aan tafel met de meiden van Babes and Bullets was een blast. Oh de jongste van onze club mochten we niet inschrijven maar we hebben een video van hoe goed ze al is hoor. Zonder da de meiden het wisten had ik een extra video gemaakt en aan Cam gegeven. Suzi met haar .22 op de 100 meterbaan bij de radiokneipe en met coaching van Charlotta scoorde Suzi een perfect 100 in 10 schoten en het was te zien dat er niet gesjoemeld was want er liep een klok mee in beeld, De video zou hij bewaren voor na de riflematches. De vrijdag was het inpakken en naar de cessna's voor hun vakantietour. Ik zou dinsdag via Toledo terug naar Duitsland reizen. M'n 27 was mee op reis met de meiden dus daar had ik verder geen zorgen over en bepakt met een load aan goodies was ik al snel terug op Koblenz en werdt daar opgehaald. Suzi was uiteraard blij met alle cadeautjes die ik bij me had en ze was ook al met Stanni op konijnenjacht geweest zodat we vanavond konijn zouden eten, een welkome afwisseling, want yankenvoer went nooit. De weken vlogen om met werk op het hoch en met de twins en suzi in het zwembad en een paar dagen wild kamperen op het hoch was echt een uitje voor Suzi, want dat had ze nog niet gedaan en het was ook warm genoeg om simpele shelters te maken ook, zij zorgde voor konijn en ik voor groen, want er groeide van alles op het hoch aan groenten die we wild uitgezaaid hadden en aardappels en meer eetbare zaken. Uiteraard bleef iedereen weg, want Suzi zou er alleen op uit gaan om een konijn te verschalken, wat natuurlijk makkelijk lukte, want na een half uurtje was ze alweer terug met een flink konijn. Daarna gingen we samen ander eetbaars opzoeken, en ze had de boontjes en wortels al snel ontdenkt want de konijnen waren er ook altijd in de buurt. Ja, dan kan je zien of iets eetbaar kan zijn, maar je moet altijd heel voorzichtig proeven en naar de kleur kijken rood en paars is meestal niet eetbaar, op wat bessen na,. Ja, de bramen en bosbessen en kruisbessen kende ze en die waren echt lekker. Ook hoe ze water moest behandelen had ze snel door want we hadden een simpel filter en micropur tabletjes, niet dat het echt nodig was want in de beek was het water net zo zuiver als in huis, maar dat was normaal nergens het geval tenslotte. Na twee nachtjes was het wel weer welletjes en we gingen weer terug naar de bewoonde wereld na het kamp onherkenbaar gemaakt te hebben. Bij het avondeten vertelde ze honderd uit over de avonturen op Het Hoch, maar ze sliep wel liever in haar eigen bed dan op een hoopje baderen hoor want dat was echt veel zachter. En we hadden bijna niets uit de rugzak nodig gehad om te eten want ze had een konijn geschoten en er was genoeg eetbaars in het bos te vinden aan worteltjes en bessen en boontjes ook, en die waren echt lekker hoor en druiven en die waren ook lekker. Ja, hoe staat het met die wilde aanplant, want ik ben daar echt in geen tijden meer geweest. Een echte wildernis van bessen en duiven daar en ze smaken prima en wat minder zoet dan die hier uit de gaard. Hmm, ze krijgen daar wat minder zon maar dat zou niet al te veel mogen uitmaken, daar moet ik maar een naar kijken wat er precies in dat mengelmoes gebeurd is het spul is daar nu al zes jaar oud tenslotte en de grond is daar ook iets anders ook natuurlijk. Claudia was weer in volle wijnnerd-mode. Tina en Anna wilden weten hoe de verassing bevallen was. Prima, en eigenlijk hadden jullie gelijk ook om het te regelen. Maar hoeveel brengen ze mee uit Radom? zestien stuks voor de competitie met onderdelen en een mini-werkplaats. Nou, ik hoop dat een een dik orderboek bij zich hebben dan, want als het net zo gaat als bij het pistoolschieten hebben ze een killer aan verkooporders. Hmm, er is daar niemand die importeerd dus dat gaat lastig worden. Een setup met Beretta-usa totdat er een vertegenwoordiger gevonden is misschien? Mja, zou kunnen maar ze krijgen dan wel eerst de hele BATFE red-tape voor de importvergunningen enzo. Maar goed als de vraag komt zien we wel hoe ze het oplossen want de zestien van nu moeten ook weer terug naar radom en pas dan kunnen ze officieel hierheen komen want het is een nieuw product, dus ook hier gaat eerst alle red-tape eroverheen en dan nog de vraag of men er hier wel aan wil, en ik vermoedt dat de vraag hier nagenoeg nihil zal zijn, want zoveel wild is hier niet dat een 7.62 nodig heeft. Maar in de us lukt het wel en al helemaal als ze zien wat ze kunnen, mits je schieten kan natuurlijk, maar dat spreekt voor zich. Maar goed ik bel wel met Radom en Beretta hoe we een tijdelijke oplossing kunnen regelen voor als er bestellingen komen. Maar ze hebben ook al Sako in hun assortimentm dus ik heb geen idee hoe en of dat zal werken, maar dat horen we wel dan. Uiteindelijk bleek het niet echt een probleem want in 7.62x39 hadden ze al in het Sako assortiment zitten, maar dat moest berettausa maar regelen want zij kenden die markt beter. Uiteindelijk kwamer er drie mensen uit Radom, twee technici en iemand van de Directie. Er was plaats genoeg in mijn suite voor hen tenslotte en het was ook een beter plek voor besprekingen met een vertegenwoordiger van Beretta die ook naar Port Clinton zou komen en die konden we ook wel onderbrengen want alles zat vol, want de rifle-competitie was het drukstbezochte onderdeel. Ondertussen hoorden we de avonturen van de rondreis aan, dolle pret was het geweest en de winst op de matches had een hoop dingen makkelijker gemaakt op de verschillende ranges ook waar ze een VIP behandeling hadden gekregen. En ze hadden een hele fanclub ook intussen via de Babes with Bullets site ook nog. En er was een nieuwe golf van vrouwen naar de ranges ontstaan die allemaal wilden leren schieten. Mooi toch, om ambassadrices te zijn voor de sport. Ja, best wel maar ook vermoeiend hoor, maar gelukkig hadden we al genoeg vrije tijd ingeplanned ook voor toeristische dingen want we hadden zomaar 3 weken in Oklahoma kunnen blijven en gratis ook nog. Maar we hielden om aan het orginele range schema zoals we al voorbesproken hadden, maar dat was steeds een gekkenhuis. Maar geen vervelende dingen meegemaakt wel een hoop gezien en plezier gehad onderweg, maar het voer was zoals te doen gebruikelijk beroerd. vergeleken met de meeste tenten is Inga's Wurstbude Haute Cuisine. Yeps, rampenplam in dit land, je moet echt heftig zoeken en dan weken van te voren nog reserven vaak ook nog, en dan nog is het vaak nauwelijks beter dan wat je bij een Geant Casino of Carrefour krijgt. En die vallen zelfs nog best nog mee als supermarkt vreetschuur. Maar we zijn geen enkele keer bij MacD of een andere Big Burgertent binnengeweest! Ben je nou niet trots op ons? Bwuahhaha, wel de lokale greasy spoons zeker? Oh die vallen best mee en maken zelfs waar je om vraagt en dat scheelt echt een heleboel junk. Maar we hebben ook genoeg mom&pop eethuisjes gedaan en daar valt het best nog wel mee. Maar weet je wat echt decadentie is? Een uur vliegen om wat vers groenvoer te kopen. Want we waren op de camping bij de Canyon en daar was werkelijk niets fatsoenlijk eetbaars te vinden, dus zijn Dori en Char naar Flagstaff gevlogen om boodschappen te doen. Maar wat een belevenis om door die canyon te vliegen zeg, je ziet echt veel meer dan als je over de rand kijkt. Maar het is echt geen wonder dat ze de mid-west fly-over country noemen, want daar is echt helemaal niks te zien of te doen op sleepytown in nowherecounty na dan want die hebben een werkende benzinepomp. Maar verder hebben we het hier wel gezien, best een mooi land maar wel jammer dat er yankies wonen. Maar het museum in Fairfax willen best nog wel eens heen want een dag is echt te weinig om alles daar te bekijken. De rifle matches waren bijna een herhaling van de pistolmatch de hele ploeg zat in de top tien met marginale verschillen, de eerste plaats was voor een army-brat met een dragunov op 1 punt verschil en de longrange waren jadwiga en Charly respectievelijk 2 en 3 achter dezelfde army-brat ook weer met minimale verschillen van 1 en 2 punten. Het gehoon over rare buitenlanders met schroot AK's was ineens geheel verstomd, want iedereen wist dat je dit nimmer met een standaard AK kon doen, dat stond als een paal boven water. Het begon dus storm te lopen bij de Beretta stand want iedereen wilde ineens een RadomHunter hebben. Yeps, de zelfde frenzy weer, maar het was goed voor de handel. De BATFE was heel kort over de Radom-Hunter, het was gewoon een AK semi-automatic, dus verder niets nieuws aan de hand en mocht gewoon ingevoerd maar voor sommige staten moest er wel een 10 pc mag in kunnen, en die waren al standaard dus het hele land kon beleverd worden, voorzover de staten het toelieten. Het was wel zuur voor de AR afficionados die meerder duizenden dollar gespendeerd hadden om verslagen te worden door een $850 AK met een $200 aimpoint. Want ze waren ook nog recht uit de kist na een sighting-in met een bore laser van de aimpoint de matches ingegaan. De army-brat kreeg er een van Radom, wat we een sympathiek gebaar vonden. Beretta zou de papierkram wel regelen en zorgen dat ze hem thuiskreeg via haar lokale FFL want deze waren hier alleen maar voor sport transit en moesten allemaal eerst het land weer uit. Maar ze zou serienummer 2016-RHN-2 krijgen, de nummer een bleef in Radom, het team kreeg de nummers 3 tm 15. Of ze er ook een kon kopen want om met een unieke te gaan schieten vondt ze eigenlijk wel wat zonde. Nou, ze zijn gemaakt om me te schieten hoor, maar het is een collectors-item nu, daar heb je gelijk in, maar we doen er wel een tweede bij voor dagelijks gebruik. We weten dat het nooit aan het wapen ligt maar aan de schutter. Haar papa was er ook bij en was trots als een pauw. De hele meiden club was intussen bijelkaar gekropen voor een roddelpartij. Nou gefeliciteerd de mijne is derde geworden in de longrange met de lapua en ook derde op de rifle match met de AK's Hah, als dat standaard AK's zijn eet ik mijn baret op. Het scheelt niet echt veel, maar ze zijn wel beter op spec gemaakt. Hoe lang schiet Amy al? Oh eerst een Daisy toen ze 8 was en daarna begon ze het echt leuk te vinden en na een paar jaar met een M1 liep ik tegen de dragunov aan die heeft ze nu vier jaar en dit is het eerste jaar dat ze mee mag doen bij deze sectie en niet in de youth-sectie met de M1. Aha, en dan moet je tegen professionals en je denkt dat ik win toch nooit maar ik baller wel een eind weg, en dus win je omdat je je niet meer zenuwachtig maakt of je wel kan winnen. Goed geraden? Hahahhahahahahha, daar dacht ik ook al aan, volgend jaar gaat een dobber worden tegen jullie team. Nee, ze doen alleen dit jaar mee voor de lol, dat zeiden ze toen ze besloten om mee te doen, dat kan intussen veranderd zijn natuurlijk, maar ik denk het niet. Dus ligt ze minsten vijf punten voor op de concurrentie. Ja dat wel, maar ik twijfel nog steeds of het allemaal wel goed gaat, want ze groeit op zonder moeder en dat was soms wat lastig in mijn vak. Mja, Dori had dat ook, en is ook goed terecht gekomen hoor. Maar hier is niet de plek om daar over te praten denk ik. Nee, niet echt, een ommetje maken dan maar? We waarschuwden de meiden dat we vast de kroeg in gingen om te vieren. Jaja, we zien je wel weer komen opdagen straks, zei Danka. Je zal wel gemerkt hebben dat het team geen gewoon team is ? Yeps, professionals als ik, maar verder geen woord. Dat ook, maar mijn twee rooien komen niet thuis met jongens. Amy ook niet, neem ik aan? Damn! blindganger die ik ben. Oh, heb maar geen bang, hun moeders hadden het eerst ook niet door. Dus verbaas je niks, en het taboe is hier vele malen erger dan bij ons al is het dorp bij ons een achterlijke bende die nog in heksenverbranding geloofd maar dat terzijde. Maar ik snap dat het een heikel punt is, maar ja hoe begin je er in godsnaam over, want het kan me echt niet schelen. Nou, dan is de belangrijkste hobbel al weg toch, dan vertel je dat ook zo, veinzen is zinloos want je valt in 2 seconden door de mand als je het niet echt meent. De rest komt dan vanzelf in orde als die barriere weg is. En ik heb het idee dat ze nu van Danka ongeveer de zelfde preek hoort. Even later kwam amy opdagen, en brak in met Dad, heb je even tijd. En ik liep naar ons team. Hah, de neus in aktie weer he? zei Danka. Yeps, maar het komt wel in orde met die twee. O, daar twijfel ik niet aan en de sport vindt ze echt leuk ook hoor. Even later kwamen de twee hand in hand aan gelopen. En we praatten nog wat, tot er een blieper ging. Oh shit, ik moet weg. Damn hoe kom je thuis, dat moet ik nu eerst regelen. Geen probleem dat komt wel voor elkaar, zei ik Dad, ik weet dat het je werk is en daar is niets verkeerd mee hoor. Met z'n allen gingen we naar hun motel en haalden haar spullen op en Dad was vertrokken naar elders. Goed, we hebben eigenlijk geen idee waar je woont. Oh, Tampa Florida. SHOPPING!!!!!!!! klonk het direct uit vier kelen tegelijk. Huh? Oh we kennen wat mensen in Tampa en die daar soms shoppen, je weet wel tangatjes voor de prijs van de hele fabriek enzo Dus wordt het even bellen om de tussenstop te regelen. Maar goed nu eerst wat eten en naar Tampa bellen. waar ben je normaal als je vader weg moet, oh meestal bij de base sergeant thuis, best geschikte lui hoor maar sinds ik 18 geworden blijf ik alleen thuis op de base. Maar nu dad weg is moet ik me wel even bij sarge melden. Yeps, vaders zijn nu eenmaal zo. Dus die moet ik zo even bellen weten jullie welke vlucht het is? Geen idee wannneer S&S de gulfstream beschikbaar heeft om ons op te halen maar dat horen we zo wel als we bellen. morgenmiddag kunnen jullie opgehaald worden in Toledo voor de vlucht naar Tampa, maar door naar europa wordt iets lastiger, dat wordt minimaal woensdag als geplanned of later als dat beter uitkomt. Geen probleem kan je ergens een hotel regelen want we zijn met 15, eh nee 16 totaal voor de trip naat Tampa. We overlegden met de drie uit Radom, nee ze hoefden niet direct terug want er waren nog de nodige deals te doen hier en zouden ze op eigen gelegenheid terugreizen en de rest regelden ze met beretta hier. Prima want Amy hier is tijdelijk stranded en woont in Tampa en we hebben daar kennissen wonen zodoende de detour. De suite is nog gereserveerd tot woensdag dus dat is geregeld. Even later kregen we een telefoontje van Camp Perry wanneer we naar Toledo moesten, morgen om 10 uur. Prima, want de Colonel heeft vervoer geregeld daarheen want het is immer een hassle om er te komen zo net na de wedstrijden. Prima , bedank alvast, Geen probleeem. Wow, Amy is je pa Colonel? Nee hoor hij is kapitein, oh en de Colonel is dan zeker de baas van Camp Perry. Ja, ze kennen elkaar al honderd jaar ofzo, want anders zou hij wel regelen dat ik thuis kwam, best wel leuk hoor om soms mee te vliegen in een F15 ofzo, al is het meestal een 130. oh, dus dit soort dingen gebeurden wel eens vaker, nou niet echt vaak maar soms was het echt lastig voor dad, maar er is een heel team hoor dat ons brats oppikt als pa of ma weg moeten ineens, dus dat komt altijd in orde. O Damn, dad heeft de papieren van de Dragunov, die kan nu niet mee het vliegtuig in, kan je regelen dat die naar Camp perry gaat in het arsenal, dan komt die vanzelf wel weer in Tampa terecht. Hoeft niet hoor, het is een private machine waar we mee vliegen, dus geen gedoe en je drago kan gewoon met de rest van ons ijzer mee. Goed nu even sarge bellen, want die weet vast al dat dad blieped is. Hi Sarge, Amy hier. Ja, ik kom morgen middag in Tampa aan met een jet zo even na twee uur, ik heb de Dragunov bij me, maar dad heeft de papieren dus het is wat lastig voor mij om ermee over straat te gaan nietwaar. Hahahahahah, ja dat dacht ik al aan. Nee prima hoor, we komen aan op de strip van S&S in Tampa. Dan kan je gelijk kennis maken met nummer 2 tm 13, en 2 en 3. Oh nummer een? IK natuurlijk. Nee, echt waar hoor, alle twee, ja De andere dag landden we in tampa en daar stond al een jeep te wachten de Sarge bleek net even anders dan je je een Sarge voorstelt. Wow, Amy ik wou dat ik vroeger zo'n Sarge had zei ik, Hah, zij schreeuwt minsten net zo hard hoor en veel scheller ook nog. hey! Brat! gedraag je! hahahhaha Afijn het kippehok kakelde nog een tijdje door terwijl we de bagage uitlaadden en in twee vans propten. De vans kunnen jullie gebruiken hier in tampa en de reserveringen zijn voor holliday-inn hier net de straat uit, kan niet missen dus. Het ijzer kunnen we hier de kluis in doen, ja prima, niet nodig om het naar het hotel mee te slepen ook. Sarge kwam nog even bij me aan, hij heeft het eindelijk begrepen dus? Ja, bomen en bos, je kent het wel, maar verder lijkt alles in order. Ja, ze zat er echt mee en had geen idee hoe erover te beginnnen, en ik eigenlijk ook niet, bad move voor een sarge om een cap voor de kont te schoppen ook. Niet altijd hoor, soms is het nodig zodat hij wakker wordt. Ja dat ook, maar streepjes houden erg veel tegen ook, en dat zuigt echt. Ja, maar het belangrijkste is nu geregeld, dus dat zit verder wel goed en de rest moeten ze echt wel zelf doen. Ja, dat weten we. Maar bedankt dat jullie Amy gebracht hebt, want die brats hebben het echt niet makkelijk hoor, al kunnen ze het redelijk goed camoufleren. Elke paar jaar ergens anders, nieuwe scholen etcetera, je snapt het wel. Ja, en dan een extra probleem er boven op in een omgeving die niet al te begripvol is helpt ook niet echt. Dat komt er ook nog eens bij ja, maar ze staat er nu niet meer alleen voor, dus dat is al een flink probleem minder. Ja, en hij is een van de good guys ook nog want maakte altijd tijd voor haar, zelfs al het wat minder goed uitkwam. Maar dad en ik komen er wel uit verder, want hij was er altijd als er wat was, maar dit was een beetje heftiger item de rest heeft hij al heel lang gelden allemaal verteld hoor. Maar je gaat binnenkort naar College toch? Yeps, Flyschool! want ik wil beroepspiloot worden en een PPL had ze al ook al sinds haar 16e. Neem wel genoeg kauwgom mee om je baksteenmeter vast te plakken. Goed, tijd om je weer op te sluiten, zei Sarge. We namen afscheid en wisselden telefoonnummers en email-adressen uit Als er wat is bel of mail, Ok, schroom niet, als we een handje kunnen helpen zullen we het niet laten, en hier bij S&S kan je ook altijd aankloppen als er wat is. Ja, dat zeiden Char en Steve ook al, maar bedankt voor alles hoor en ik hou wel kontakt met die gang, reken er maar op. Goed idee, want die weten er allemaal veel meer van. Ja best wel, en jij ben Mr Oblivious nietwaar??? Het hele koor gierde het uit, en de twee vertrokken naar de Base. Damn opi, zei Danka, nu heb ik gezien waarom die twee thuis je bijna heilig verklaren. Nou, zo moeilijk was het niet hoor, kwestie opletten en goed luisteren. Meestal is het slechts een kwestie van ziende blind zijn. maar als de rest in orde is komt het altijd wel terecht. Bovendien kon je van een mijl afstand al zien wie de pappie van de champ was, dus dat was al een makkie. Wij praten echt wel onderling over dat soort zaken, maar anders en nooit en plein publique, want er moeten publieke egootjes gespaard. Oh, vandaar de de mededeling dat jullie naar de kroeg gingen, nogal a-typical voor jouw. Yeps, en duidelijk genoeg zodat we even niet gestoord worden nietwaar om een papie/pappie babbel te houden in alle rust. Maar dat duurde wel heel erg kort dan. Ja, we regelen dat soort dingen wat recht voor z'n raap want er is geen pikmeetwegstrijd aan de gang en hebben de zelfde pony in de race, dus dan is het makkelijk. Maar jullie zijn onderweg ook flink aan het kleppen geweest toch, toen ik voorin zat? O ja, meer dan genoeg en op de normale hobbeltjes na was het allemaal prima in orde thuis, al was hij niet de makkelijkste, maar maakte altijd tijd vrij om te vertellen over het hoe en waarom en er was altijd ruimte voor discussie en de laatste drie jaar bij Sarge hielpen ook echt wel, want ze is getrouwd en heeft geen kinderen, en die oplossing vondt hij beter dan haar opbergen in de dorm bij de rest van de army-brats, want dat is meestal niet de leukste leefomgeving als sociaal umfelt hier. Nee, daar heb ik wel wat over gehoord in de loop der jaren, kostschool from hell on steroids enzo. Inderdaad, met die gangs daar wilde ze niets te maken hebben. O en Steve had wel een vakantie baantje voor haar hier op het veld, met vliegkansen als second zelfs. Hoe char dat zo snel geregeld heb weet ik ook niet maar ze was er maar wat blij mee voor de komende maanden voor ze naar flyschool gaat, en die is ook hier in Tampa overigens, want enlisten ziet ze niet zitten, vliegen wel. Nou dan is ze straks hier bij S&S prima op haar plek denk ik. Vast wel ja. Mooi dan is er meer goeds uitgekomen van deze trip dan we dachten, nietwaar. Best wel, maar er komt geen herhaling. Iedereen was intussen de vans ingekropen en we gingen onderweg naar het hotel. Die avond werden we bij Steve verwacht voor BBQ en bier. De rest van de dagen gingen op aan wat rondhangen en shopping en een dag later waren we weer onderweg naar huis. Op Koblenz wachtte een verassing, de Huey stond er om het wapentuig mee te nemen en wie er verder in pastte en de rest in de V70's. dat scheelde een hoop hassle met de Douane ook. Na het diner werdt Theresa weer huizenhoog de hemel in geprezen voor het eten, want echt in yankiestan heerst barbarisme en het was goed om eindelijk weer eens iets goeds voorgezet te krijgen. Hah, ik moet jullie dus wat vaker naar barbaristan sturen zodat mijn slobber gewaardeerd wordt! Suzi werdt ook niet vergeten en we vroegen hoe het met de konijnen was op Het Hoch en in de Gaard. Nog veel te veel hoor, veel meer dan ik kan opeten ook en elke dag konijnepootjes eten is niet lekker, maar we brengen ze ook naar Het Hof en Inga. Nou daar helpen we je dan wel bij hoor zeiden de meiden en en was al snel een plan de campgne gemaakt voor een konijnenjacht over het hele revier, want er zaten er echt weer te veel, zei Stanni en Suzi bracht er elke dag een stuk of tien binnen, en haas en houtduif zit er ook meer dan genoeg en met z'n twee is de klus echt wat te groot. Ze heeft nu een eigen stand bij het bergmeer en een stand radiokneipe dus dat gaat perfect er gaat iemand mee en die doet wat andere dingen op de computer terwijl Suzi voor vlees op tafel zorgt. Fritz heeft een ruger verbouwd zodat ze met de semi .22 aan de gang is nu, want dat kan ze prima aan nu dus is het 10 stuks voor op tafel. Claudia kondigde aan dat nu de oogst weer voor de deur stond alle verloven waren ingetrokken om de boel weer klaar te maken voor de oogst maar dus was het weer poetsen geblazen in de winzerij. Het RvB had weinig nieuws verder behalve een tegenvaller voor wat de winzerij voor Moselstrich betrof, dat zou wat uitlopen want Pierre kon niet genoeg gaarkuipen produceren door wat perikelen in frankrijk dus nagenoeg de hele oogst van de Prinzlicher Winzerei zou versappt worden, een tegenvaller, maar we gaan geen Prinzlicher uit een MSR fabriek laten komen dus dan maar een jaar later. Stanni had meer info wat er aan actie te wachten stond, precies wat ik dacht een stel thugs die komen saboteren als represaille voor Dropbox En de mishap met die twee die nu in Frankrijk hun straf uitzitten? Geen officiele links met cia natuurlijk maar je weet hoe dat soort dingen gaat. Shit! daar zitten we echt niet op te wachten hier, en het is precies waar je al jaren geleden vertelde, zei Karin. Ja, maar we weten dat ze komen en we hebben onze maatregelen al genomen hoor, dus zijn we ze al een stap voor. Maar goed lichten we Jannes nu al in of wachten we tot we de scheissers te pakken hebben? Dat is een dilemma, maar ik wil eigenlijk liever wachten, zei Stanni. Want Andzrej is al aan het inpakken ook, want het begint wat onprettig te worden daar, dus die moet snel opgepikt en naar alba. Zijn verdwijnen zal de boel wel ophouden, want ze haten dat soort verassingen, want ze weten al hoe de relaties met hier zitten ook, dus dat gooit vast een spaak in dat wiel. Het komt niet op een dag maar moet wel voor de oogst geregeld zijn. Moeten er veel spullen mee of loopt dat anders? Ze reizen licht en hun persoonlijke spullen zijn grotendeeels al ondergebracht bij de pensionados in de buurt en kunnen later opgepikt. Ok, dus als Char en Dori met de stationair op Görlitz hebben klaarstaan kunnen ze ook nog redelijk wat bagage meenemen. Wij kunnen dan intussen de rest ophalen. Ze zitten onder surveillance hoor. Shoppen op een zaterdagmiddag in Görltz is niet vreemd toch en parkeergarages zijn ideale switchpoints. Je hebt het verkeerde vak gekozen, zei Danka. Nah, snel internetpijpie en ik lees veel. hahahahhahahahah Een week later waren we met 2 V70's en het wrak in Görlitz, Char en Dori meldden zich vlak voor de landing in Görlitz. De switch was een makkie want het was hels druk in de parkeergarage en de V70 herkenbaar genoeg voor ze om een plek vrij te maken naast het wrak zodat ik de bagage vlot kon overladen nadat ze weg waren. De twee gingen nu de stad in en liepen via de achterdeur van een gaststätte naar de wachtende V70 in en waren weg richting vliegveld. In het wrak met de bagage was ik al onderweg naar huis en de andere V70's ook al vertrokken. Even later hadden we via HF bevestiging dat de stationair zonder problemen onderweg was. Anne en Dori vlogen het tweetal naar Nerdstein. De eerste fase was geslaagd, en maandag zouden Charlotta en Dori naar Alba vliegen en daar een paar dagen bij Sonja blijven om andrzej wat bij te staan, niet dat het echt nodig was maar ze waren familie. De hele actie had ik met Danka en Stanni voorbereid en het was Danka's aandringen dat Charlotta, Laura, Anne en Dorota het zouden doen, want het was niet alleen een familiezaak, maar ook hun eerste klus als Halinki en, niet onbelangrijk, voor een zaak waar de Halinki en WSI voor stonden tenslotte en het bevestigde hun status als Halinki. De rondreis tussen de competities was ook een stuk teambuilding neem ik aan en je kan vrij makkelijk wild parkeren in de states want het is een heel erg leeg land daar in dat wilde westen nietwaar? Ja, best wel, en we hebben ook wat dagen veldoefeningen kunnen doen in dat ruige terrein daar, en er was altijd wel een weggetje of voormalig airstrip goed genoeg om te landen, want die stationairs kunnen flink wat hebben in de us uitvoering met dat dikkere onderstel. airstrips? ja daar zijn er een heleboel van, meestal nog uit de oorlog en verlaten ook, ze worden veel gebruikt door airtrippers. Dat is een flink grote groep die dat doen, en als je daar ben is het gebruikelijk dat je een dag gebruikt voor airstrip onderhoud door struiken te snoeien en gaten te vullen en zo, de meesten zijn in de loop van de jaren redelijke landingsplekken geworden, sommigen hebben zelfs redelijke faciliteiten als een outhouse en plywood hutjes en swapkisten waar je wat eten en water enzo achterlaat. We hebben er een paar flink volgezet metspul dat we in de hikingshops kochten, een hoop dehydrated spul en andere hulpgoodies als flares enzo. want als je er stuk staat kan het best een week of langer duren voor er iemand langskomt vliegen. Er zijn speciale infoboekjes op internet die extra info geven over de meest populaire plekken en wat je verwacht wordt er te doen en te laten natuurlijk, maar dat spreekt voor zich in zulk ruig gebied. Dus jullie hadden alles al grondig voorbereid. Natuurlijk, je gaat niet als een gek vier weken wild rondfladderen tenslotte van de ene toeristtrap naar de andere, al was dat best wel fijn om eens te zien allemaal, maar dat gat in de grond zoals jij het noemt is echt spectaculair om doorheen te vliegen. Dat had wel wat voeten in de aarde overigens, want ze moesten eerst een dagcursus doen en met een airguide een orientatievlucht maken maken op de aangegeven routes, want dat is closed airspace. Anders krijg je ongelukken tussen die twee bergwanden in want het is best desorienterend allemaal om onder de grond te moeten vliegen. Maar ze hebben nu alle vier Grand-Canyon certificates voor de noord en zuid circuits vanaf Flagstaff. Char en Lau waren helemaal enthousiast om het nu als piloot te doen omdat ze de tour al eens gedaan hadden als passagiers toen ze er met jou waren na hun afstuderen. Ja, dat was echt een leuke trip voor ons drieën. Maar wist je toen al dat ze je dochters waren? Officieel niet, maar voor mij stond het al vast, het wachten was op Karin en Ully, want ik had geen idee wat de repercussies konden zijn voor hen als gezin, dus bleef dat onderwerp buiten discussie. Want de beginjaren hier waren een mallemolen waar we geen idee van hadden hoe het zou eindigen. Ik vermoedt dat ze het geplanned hadden nadat ze van de uni waren, maar toen ik ineens op de proppen kwam met een vette zak shekels maakte het voor hen ineens een stuk lastiger. Dus werdt het weer uitgesteld tot een geschikter moment voor hen, voor ons drie maakte het practisch niet echt uit, en die twee hellions drongen ook niet aan bij Mutti want ze voelden aan dat het een erg gevoelig punt was. Maar ook de hobbel van plotselinge rijkdom hebben we goed doorstaan. Ja, daar kan ik me wel wat bij voorstellen. Maar alles bijelkaar is het stuff om een hele flinke soap van de maken. Zeg dat wel ja. Hahahhahahahahahhahah De oogst verliep zonder problemen verder en wij 14 deden de nachtrondes en hadden de moneypit tot uitvalsbasis gebombardeerd en hadden daar de videolinks van alle camera's op het hele terrein en een paar extra cams op de dorpskant aan de antennes gebasteld en op het Hof en het Putzi-Palast en boerderij en hoeven beneden bij punt. Al met al een volledig closed tv circuit, zodat Danka besloot dat vier halinki per nacht in de moneypit zouden zijn om via de achterdeur de vluchtweg voor de thugs af te sluiten er was tijd genoeg om de rest te wekken, want een draadje was snel gelegd voor een telfoon bij Danka, alle Halinki sliepen nu in Puff-1, want de françaises waren intussen al verhuisd naar de twee hoeven. De aanval zou de tweede week na de oogst komen hoorde Stanni, wat een hele opluchting was nu alle pluksters al naar huis waren. Maar we waren er al volledig klaar voor en de weken tijdens de oogst hadden we ook gebruikt voor wat oefening in het dichtgooien van de achterdeur en andere taktieken getest. De wache was 24/7 verlicht wegens de ATC functie dus die kant zag er minder aantrekkelijk uit als toegansroute, want er was net iets te veel licht vanuit de Hangars. De brandploeg moest ook 24/7 paraat blijven en die poetsten nu braaf aan de Huey en Talon en brandweer wagen, dus was er net iets te veel bedrijvigheid om ongezien via die weg binnen te komen. Al snel zagen we de probe zich verplaatsen naar het pad tussen de gaarden en de trap waarvan de deur allang niet meer op slot was en er slechts een bordje met Kein Zutritt Privat-bezitz. De deur werdt geprobeerd en bekeken op alarms, nope geen alarms te vinden aan de deur ook de trap werdt geinspecteerd en het duo was al weer snel vertrokken naar het dorp. Hmm, zei Danka, ex pro's, ze kennen het vak maar zijn er al een tijdje uit zo te zien aan de bierbuikjes. Niet de makkelijksten, maar niet minder gevaarlijk voor de meiden als on-duty guys, maar laten we afwachten wat er echt komt, want je weet maar nooit. Zaterdagavond was het raak, twee auto's en zes lui aan de Wurstbude. Te a-typisch als toeristen en het yankie-engels was Inga niet ongaan dus geen paar minuten later hing ze al aan de telefoon. Yep zes yankies, veertigers met beginnende bierbuikjes en vetrolletjes maar zien er verder nog redelijk sportief uit, macho bral typetjes. Dzjees, wat een idioten zuchtte Danka, hoe adverteer je aanwezigheid. Maar goed, net iets te vol van zichzelf dus dat is gunstig. Al ras waren alle Halinki bijeengeroepen en we bekeken de video van de Wurstbude. Aha, een tatoo met USM gevonden, dus meiden, oppassen met die lui want die zijn gemeen als rattekruid vergis je daar niet in, net als die ouwe hier en ze wees naar mij. Waat? ik, ik ben mak als een lammetje. Hah! je raakt ons af en toe nog steeds op de mat, dus speel maar niet de vermoorde onschuld en deze zijn een jaartje of tig jonger dus is het oppassen geblazen. Maar we zien wel wat ze aan ijzer bij zich hebben, volgens mij geen al te heftige stuff, want dat is wat slecht te krijgen in europa en ons spul is klassen beter dan wat er op de markt is. Even na twee uur kwam het zestal omhoog gejsokt, en de video liet geen zichtbare bewapening zien, maar dat zei op zich niets, wel maakte ik me zorgen om de rugzakjes van twee van hen en stootte Danka aan. Ja, ik vermoedt C4, semtex of thermite. Het stel was bij de deur door en vier halinki slopen de achterdeur uit. Beneden aangekomen ging het zestal aan de BBQ tafel zitten en verdeelden wat leek op bommen, nog steeds nergens wapens te zien. OK, meiden Rock& Roll! Er barstten twee schoten los over de hoofden van het zestal, het rapport van een Barret en de Dragunof en dat op nog geen twintig meter waren heftig en direct knalden een viertal AK erop los en lag het zestal plat op de grond, nog steeds geen wapens te zien. Ok light them up! en het buitenverlichting ging aan en stonden ze oog in oog met een zestal MP7's voor de vorm maakten we wat gaten in de grond. Ok guys, lie still & spread 'm. It's really Bad Karma to try to infiltrate an anti-terror training unit you know. I think nobody took the time to tell you lot what this here facility really is then. But no sweat, it's not personal, but you are going to jail I think. Het stel was alras in de boeien geslagen, en er kwamen toch nog een zestal 1911 pistolen en K-bars boven water. Tijd om Jannes te bellen dus, Oh, Irena bekijk jij de goodies even of ze al dan niet gezekerd zijn anders wordt m'n tuinset een mess. Een van de guys zei, geen van allen is nog voorzien van ontstekers, want dat is niet echt lekker om ermee rond te lopen. Inderdaad, dat is nooit een goed plan. Irena liep de spullen na, en zei alles in orde hoor, je kan nu je kampvuur mee aansteken als het regent. Prettig om met pro's om te gaan, want met amateurs heb je altijd een messy bende, en dit is perfect spul voor de klus. Net genoeg voor een berg schade en een stevig fikkie terwijl iedereen tijd krijgt om weg te lopen na de eerste kleine boem. Chapeau Heren, en bedankt voor de courtesy. Ik neem niet aan dat we antwoord krijgen op de vraag wie voor dit gebbetje betaald heeft? Nope, dat zou heel slecht zijn voor onze gezondheid, maar het is niet een officiele instantie, OK? Yeps, dat vermoedden we al. Jannes was intussen gearriveerd, en was niet echt blij met wat hij aantrof. Damn! wie hebben jullie kwaad gemaakt om dit soort gedoe op je nek te krijgen? Oh, slechts 100% van alle veiligheidsdiensten en regeringen op deze aardkloot en meneer Windows, Oracle, ibm en nog een hele trits Softwareboeren en een shitload aan groothandelaren in consumentendata. En door slechts burgers echte computerprivacy te geven, meer niet hoor. En nu bedanken ze ons op deze manier voor het privilege dat ze voortaan voor die prive-data AAN de burger mogen betalen. Wij hebben Dropbox gemaakt en aan de wereld gegeven en nu zijn een heleboel mensen boos omdat ze niet meer stieken in je computer kunnen wroeten en je correspondentie kunnen lezen enzo. Hardware en software boeren en regeringen ook omdat hun plannetje om zeep is geholpen om elke komputer standaard afluisterbaar te maken voor hun geheime diensten. Jammer edoch helaas en het paard is al uit de stal en de stal was al afgebroken en de stalknecht was ook allang naar huis ook. Maar deze guys zijn slechts slachtoffer van het systeem hoor en dachten tegen terroristische kwaadaardige hackers op te treden, of zit ik er heel erg ver naast? Nee, dat is de story voor deze raid en we moesten alleen de computerfacilty uitschakelen in de schuur. Heey, dat is mijn dojo, en daar zou ik echt PO'd van worden hoor, brak Charly in. Er is mij hier veel te veel politiek gekonkel bij betrokken. Maar goed, wat doen we nu, de hele officieël papierkram en de rest van de politieke rellen die gaan komen of sturen we ze met een briefje naar huis? Nou, als jullie het niet uitmaakt schop je ze de trap op, maar alle rommel blijft hier en jullie ruimen die rommel ook maar op. Ok, maar hun K-bars krijgen ze terug, want dat zijn hun UMC versies, en dat doe je een marine niet aan, zei Danka. Prima, geen probleem mee verder, ik ben hier dus nooit geweest. Ja, dat doen we, en Jannes vertrok. OK, je 1911's gaan ook weer mee terug hoor. Hebben we een akkkoord? Ja, de fukkers hebben ons dus gepiepeld. Yeps, vandaar het ontvangstcomité. We wisten allang dat jullie zouden komen dus zit er ergens iemand met een veel te grote mond dan goed voor hem is, maar dat is normaal voor die corrupte politieke fuckers, ze kunnen hun mond niet houden. De spullen werden weer aan de heren gegeven en we dronken met z'n allen een biertje en we namen afscheid. Oh, guys geef ook even aan collaga's door dat hier Bad Karma is. Yeah, en nog bedankt voor the courtesy, Ma'am! Semper Fi! OOrah! antwoordde Danka. En na een saluut aan Danka liepen ze de trap op. Nou, uiteindelijk toch echte pro's, al zijn ze al wat op leeftijd. Ja, zei Stanni, niet de standaard thugs, dus dit komt echt ergens hoog uit de hierarchie, maar ik hoop maar dat de message overkomt. Bij de professionals wel in iedergeval. Want een eervol vertrek en de uitleg van een en ander in elkaar steekt wordt echt gewaardeerd want dit is niet de hollywood versie. Maar de politiekers leren die les nooit, dus het volgende setje wordt een bloedbad met tuig van de richel vrees ik, zei Danka. Heey, waar zijn jullie vesten? Onder de BDU zitten ze comfortabel genoeg en dan vallen ze niet op ook want zo dik zijn ze niet tenslotte. Geen wonder dat die gasten onder de indruk waren nu ik het hele stel zo zie in vol ornaat. Best wel ja, die lui herkennen Spetznatz-Bitches op een kilometer afstand en hebben er heilig ontzag voor, en je preekje over een antiterreursetup was meer dan genoeg om ze heel voorzichtig te maken. Die komen echt niet meer en hun vriendjes ook niet, en zelfs de jonge garde zal verstek laten gaan als ze de kans krijgen. Wat mis ik hier? Nou, eenheden als wij bestaan al veel langer maar niet in veel landen. Maar er is ontzag voor ze en omdat het echt nasty bitches zijn. GRU en mossad meiden zijn berucht in spec-op kringen. Wij houden niet zo van al die reclame, maar halinki zijn beter. Ik zag Stanni enigszins zuur kijken. Heey, Stanni, hij heeft recht op het hele verhaal. Ja ja, ik weet het, maar hij alleen alsjeblieft want het zit me allemaal nog steeds niet echt lekker. Dat weten we allemaal en hem vast ook niet. Goed, wij Halinki zijn al eeuwen de eerste en laatste line of defense en houden ons aan god noch gebod als het nodig is, duidelijk genoeg? Oh, is dat alles, dat wist ik allang en ik ben niet anders hoor. Alleen jij, Charlotta, Laura en mutti weten dat ook. Nee, Stanni, jij ben niet de enige die doodvonnissen uitspreekt. Maar goed, tijd om de boel op te ruimen denk ik. Irena, hoe lang is dat spul te bewaren? Erg lang, maar de thermite moet de moezel in, dat wil je niet in huis. De C4 is geen punt, want die is inert en kan je jarenlang bewaren. De ontstekers zijn een ander verhaal, dit type is goed maar de shelflife is kort dus die maak ik straks wel even stuk. De timers zijn prima kwaliteit en als de batterij eruit is kunnen ze op de plank. De ontstekers waren snel stuk, nauwelijks een knal te noemen en een trip naar beneden liet de thermite verdwijnen. De rest ging de kelder in.