ALL RIGHTS RESERVED ©2023 ODP nl!nerdstein!nerdsteinerin

Dat kon je wel zeggen ja, het overzicht loog er niet om. Met z'n allen waren we nu meer dan 100M waard. Alle cardsets zijn weer vol en nee ik wil nog steeds geen cash. De geekgrrls, hadden allemaal een visa-debitcard met 5K erop tlv een bank-account van nerdstein-trading ibc. Er was nu een nerdstein-green ibc en nerdstein-stift ibc onder een nieuwe nerdsteiner foundation, die het bos en de Stift nu financierden. nerdstein foundation had alleen nog nerdstein-trading ibc die elk kwartaal wat winst schonk aan de Nerdsteiner foundation die het weer doorsluisde aan de Stift die de IBC beheerde. verdeling is eerst alle CC volstortten en de rest 50/50 houdt ik zo, dat werkt prima tot nu toe. Het Gutshaus, Winzerei en Stift hebben elk eigen bankrekeningen hier bij de lokale bank met resp 2M, 2M en 8M aan saldo. Dorota doet primair de boekhouding van De Stift, De Winzerei, Lau'Boudoir en SkeetVerein. Ik help daarbij uiteraard, maar de trading en alle ibc en foundation administratie is mijn afdeling in de Tortur-Keller. Oh, en Claudia is begonnen met aflossen van de aankoop-lening.. Al met al zijn we van gewone rich-bastards opgeklommen tot filthy rich-bastards. In het Gutshaus-overleg waren er eigenlijk weinig zaken die nog geregeld moesten worden behalve een dringend punt. Der Fritz had ons de maandelijkse rantsoenen laten halen, maar gezien de drukte was er maar heel weinig opgegaan maar de kluis zat vol. Of er ergens een plek was om de munitie veilig op te bergen. Ja, ik denk dat de Tortur-Keller een redelijke tijdelijke plek is. Goed, want volgende week komt er weer een portie. Lau'Boudoir had weinig nieuws, ze hadden twee klussen voor sites en waren aan de gang geweest met de winzerij-site en de oogst-site, mail en en blogserver. De merchandising site liep verder gewoon door en er waren al veel verzoeken of weer sap-setjes zouden komen. Maar dat kwam straks wel in het winzerij-overleg. Dit jaar zou weer een heel goede oogst gaan worden maar wel minder. De bovenste rijen zijn zelfs beter van kwaliteit, want door onze bergbeken en de poel was alles bovenin net wat vochtiger. Ons expiriment met de ondergrondse bewatering is ook geslaagd omdat er geen enkel verschil te zien is met de rest maar er is wel minder water gebruikt in dat stuk. Maar we zitten nu met twee zaken tegelijk, het oerwoud levert pas sinds kort water aan beneden vandaar dat nu nog alleen de boven rijen meer water krijgen, terwijl het water in die twee stroompjes die nu boven de gaard meanderen onderweg geleidelijk in de grond in verdwijnen dus dat gaat even duren voor het beneden is, denk ik. Een lastig dilemma wat te doen voor volgend seizoen, want we weten niet hoe ver dat water zich verder door de wijngaard verspreidt. Als dat gunstig gaat dan kan het hele ingraven vervallen, ik heb nu al minder water gebruikt dan vorig jaar, omdat ik de bovenste rijen heb afgesloten, de stokken hadden water genoeg daar. Het laagste proefvlak laten we doorlopen zoals we afgesproken hebben, want weinig winzers leggen een bos en rivieren aan voor hun druiven. Maar voor de rest zijn er geen bijzondere dingen wat de oogst aangaat. Alle voorbereidingen voor de oogst zijn geregeld, kamers, nieuwe plukpakken en de hele kaboodle ligt klaar. Anne is nog met wat ontwerpen bezig maar de site heeft al een nieuwe sap-serie klaar, en er wordt al naar gevraagd. We praatten met z'n allen nog over ons oerwoud en de vorderingen daarmee, Laura en Anne vertelden dat ze de rest ook al in kaart gebracht hadden en die tuinarchitect was daar mee aan de gang gegaan en deplantplannen opstartten. En deze week moesten we wat extra terminals in de orangerie plaatsen. Alle kamers hebben ook de terminals en met drie servers is dat prima te doen, normaal zijn twee servers in het Kutschhaus genoeg maar niet met dat stel hier. Ze bloggen nu al vanuit huis en de uni over de komende oogst en de mail loopt ook al aardig. Tijdens de praatten verder over hoe druk het jaar was geweest. Ja, dit jaar was een kompleet gekkenhuis weer, net als vorig jaar. Ik hoop echt dat we volgend jaar alleen maar wat in ons tuintje hoeven te rommelen en geen megaprojecten gaan doen, want de afgelopen twee jaar lijken helemaal niet op wat ik me als pensionado had voorgesteld, je weet wel, lekker luieren, uitgebreid de toerist uithangen en lokale fauna bewonderen. Alleen deze week schijnt dat enigszins gelukt te zijn. Na de lunch ben ik dus erg druk met mijn favoriete bezigheid. ultiem niets doen op het terras en breng deze zonnige zondagmiddag in gepaste ledigheid door in de buurt van het zwembad. De lokale tweebenige faunavarieteit is daar een lust voor het oog. Er vlogen ineens diverse servetten over tafel. Bwuuhhahahahahahh De tafel schaterde het weer eens uit van het lachen, en dat was de laatste maanden echt te weinig gebeurd door alle drukte. Mijn opmerking daarover nadat iedereen weer wat bijgekomen was werdt onmiddellijk opgepikt, en ja, iedereen was continu aan de gang geweest en tafelgesprekken waren meestal over alle bouwgedoe gegaan. Maar het eind was nu gelukkig in zicht en na de oogst zou alles in wat rustiger vaarwater komen, want na dat weekje shoppen tijdens fasching was het voor iedereen schaffen geweest. Niet dat er helemaal geen tijd voor ontspanning was, maar idereen had het bordje flink vol gehad sinds februari, maar ondanks alle drukte waren we een hecht team geworden, dat bijna elke klus kon klaren. Nu alleen nog de eerste echte wijnoogst binnenhalen en Nerdtein STAAT! Hear, Hear! Iedereen ging van tafel om de rest van de dag te ontspannen met wat we aan mogelijkheden hadden hier in onze Club-Med am Mosel. Die naam was blijven hangen sinds Tina dat geopperd toen zij en Friede hier waren om de vhf-setup voor te bereiden voor de Wache. We hadden hier een verdraait luxe toko neergezet in twee jaar tijd. De rest van de middag hing ik wat rond bij het zwembad en deed een rondje skeet mee met het Verein en een biertje halen in de Ham-Kneipe om iets te vieren zelfs, maar daar zou ik bij het diner wel mee komen, ik moest eerst een fraai verhaal verzinnen. En leuke dingen verzinnen gaat het beste op een bergweitje naast een kabbelend beekje en een pint Kilkenny bij de hand. Al snel ontsproot een devious plan dat vanavond bij de koffie ten uitvoer zou woren gebracht, ik grinnikte en ging nog een pint halen. Bij de koffie stond ik op en klopte op tafel om aandacht, dit alleen al was zeeer ongebruikelijk, dus ik kreeg ik alle aandacht. Dames en...ehhh Dames. Tot mijn spijt en diep leedwezen moet ik jullie op de hoogte stellen van enige ontwikkelingen die ernstige gevolgen kunnen hebben. Ik heb geconstateerd dat de kleine suzi soms plotseling als een zoutpilaar stopt met waar ze dan ook mee doende is waarna ze enige uiterst ontrustbarende gebaren maakt om vervolgen weg te rennen en zich aan mijn been vast te klampen en wild sticulerend wijst naar de plek des onheils. Na onderzoek ter plaatse was ik genoodzaakt de kleine op slinkse wijze te ontvoeren en om verdere emotionele schade te voorkomen en heb in collusie met ons residente gifmengster haar wat kalmerende medicijnen toegedient. Genoemd gedrag deed zich deze week zelfs driemaal voor, en dus maak ik me ernstige zorgen en vrees de financiele consequenties. Trude, je bent wel goed verzekerd, toch? Trude, wist er al alles van natuurlijk en speelde het spelletje mee. Er viel een stilte over tafel, en een waterval van vragen kwam op me af die ik allemaal met dat weet ik niet of iets van die strekking beantwoordde. Op verdere speculaties ging ik ook niet in, want dzjees wat weet ik nu van kleuters, ja? Maar, alhoewel ik het lezen van stichtelijke lectuur als American Rifleman en Shooting Sport Illustrated aan een ieder van harte kan aanbevelen, geef ik jullie in overweging genoemde lectuur iets minder te laten rondslingeren, vooral gelet op jullie financiele situatie zou dat weleens devasterende gevolgen kunnen hebben. Huh????? Het kwartje was dus nog niet gevallen! Wat heeft dat er nou weer mee te maken, ons suzi heeft iets. Ze heeft zeker iets Ja, buikpijn van drie porties Taart, en 75 pleuro in de suzi-pot zodat ze op haar 12e een kunstgebitje kan kopen. Wat ik zag was de EDDY EAGLE SHUFFLE, ze doet die al perfect hoor en ze wijst naar de plek des onheils en zegt dan boem-boem. Die relatie leggen kostte wat tijd om haar bij te brengen maar het, mutti,mutti boemboem, komt er overtuigend uit. Gezien haar leeftijd ziet ze het verschil nog niet tussen een plaatje en werkelijkheid, maar dat leert ze vast snel genoeg. Mijn diagnose van haar kwaal? ACUTE TORTEMONSTERITIS HET TORTE MONSTER HAS RISEN, WAAK OVER UW SPULLEN EN PORTEMONNAIE ! Had je dat niet anders kunnen vertellen! Trude en ik schoten in de lach. Vast wel, Maar zwemmen kan ze ook al prima, ze doet het hele bad in de lengte, dus dat lelijke hek bij het zwembad heb ik weggehaald. Maar een beetje overdrijven was de bedoeling, want waar het hier om gaat IS belangrijk genoeg om er een grap van te maken, dan onthoudt iedereen het een stuk makkelijker. Maar het moet een spelletje voor Suzi worden, maar niet voor ons! Maar doe mij een lol en zet je naam op je bladen, dan ga ik tenminste niet binnen een half jaar failliet, ik ben ook maar een minimumloner, en mijn deconfiture zal mijn biertijd uiterst ongewenst verkortten. Bwuuuhahahahahahaahahah Mutti hadden ook de grootste lol, en ik vermoedde dat Trude ze van te voren had ingelicht, niets mis mee uiteraard. Maar ze hadden nog een probleempje, morgen twee lui van de Horecabond over een onderbetaald Meester Chef-kok op het Gutshaus. Heey, Theresa wat is dat? Janken bij de Bond? hahahahah Nope, geen idee wie zeurt, ik niet in iedergeval, maar ze zien aan de gewerkschaft afdracht vast de dat ik op minimumloon zit hier. Mja, laat ze maar komen ik doe morgen m'n dot-commie hemd wel aan en sta de heren wel te woord. De heren waren aangekomen, een half uurtje voor de lunch uiteraard, Theresa had Pranzo dalla Nerdstein gemaakt met Foezel, de luis! Na de luch kregen de heren een rondleiding in haar heiligdom en de wijnkelder. Goed tijd om de messen te slijpen, fluisterde ik Mutti toe, De heren staken van wal over aanzien van het vak en adequate beloning van vakbekwamen en bla bla bla en nog wat. Ik stak van wal, en vroeg is een van U ook Meester Chef? Ja, beiden ja, en trots op hun vak en blala lalala. Goed, dan begrijpt U vast wel wat ik U nu ga vertellen, en daarna kunnen we daar dan wel over in discussie gaan. Mevrouw D'Angelo werkt niet in een Horeca bedrijf maar is in particuliere dienst van De Stift, welke slechts bestaat om redenen die verder niet ter zake doen. U zal het vast met mij eens zijn dat een Chef maakt wat de opdrachtgever wenst, of zie ik dat verkeerd? Nee dat waren ze het mee eens. Mooi, dus dat is dan vastgesteld. Mij persoonlijk zal het me jeuken wat ik eet, en liflafjes hoef ik ook al niet. Als ik een private kok moet betalen tegen, wat is het? 40-50000 per jaar of zo? dan maakt dat figuur echt wat ik wil eten dus. Wil U hier Chef zijn, om grits met boter te maken met twee bruine boterhammen en koffie als ontbijt, een snellerit naar de wurstbude beneden te maken voor de lunch voor een bock met sauerkraut en een pils, en 3x in de week salzkartoffel met een karbonaatje en boontjes te maken. De andere vier dagen Chinees halen of een BigMac als ik wat druk ben. Ok, wie wil die Baan? U kunt nu tekenen voor een jaar en bent per direct aangenomen. MAAR je maakt wat IK wil eten, elke dag! Nee, geen haar op hun hoofd onder die voorwaarden, hun vak dusdanig degraderen, voor geen goud! Yeps, dat vermoedde ik al, ik hou nu eenmaal simpel voer. Mevrouw D'Angelo hier, maakt wat zij wil, wanneer ze wil en welke ingredienten ze daarbij wenst te gebruiken en is niet aan een budget gebonden, dat interesseerd me ook niet overigens. Dat ik smurrie niet lust is niet haar probleem. Ik haal m'n bock en kraut wel beneden aan de wurstbude. De lunch vandaag was eetbaar, gebakken vis is gebakken vis nietwaar, de zut hoeft voor mij verder niet en de slurpie is redelijk te kiepen. Waarom ik haar dan in dienst heb, vraagt U zich af? Simpel, ze heeft een vak geleerd en ik hoorde dat door papierkram en geneuzel van beancounters zij haar vak niet fatsoenlijk kon uitoefenen als Chef. Iemand beletten in zijn vak te excelleren vindt ik barbaars, en het kan me niets schelen wat U of zij over mijn eetgewoonten denkt. Daarom is ze akkoord gegaan met mijn voorwaarden, zij kreeg de keuken en de opdracht: voeder de meute hier zoals het je goeddunkt, maar de prijs is dat je maar minimumloon krijgt want ik verrek het om een kok te betalen als die niet kookt wat ik wil eten elke dag. De rest van de staf hier zeurt niet over het voer wat ze hier voorgezet krijgen, daar heb ik dus verder geen gezeik over. Ik zit minstens drie maal per week in de kneipe met een hapje en ik amuseer me daar uitstekend en vindt het verder wel best. Maar je druk maken over voer? Belachelijk, als ik honger heb trek ik wel een blik soep open. Diep geschokt door dit culinair barbarisme, namen de heren afscheid na wat geprevel over onfortuinlijkheden en misverstanden bla bla. Theresa en Mutti rolden over de grond van het lachen. Maar, mijn luch zut noemen, Tu Contadino ! Eh, Theresa, MIJN lunch dus, ik heb de heren niet belogen, want de eerste uitvoering was zonder alle extra's zoals nu en was toen al goed. Ik weet best wel wat lekker is enzo, maar mij zal nooit pathetisch horen wauwelen zoals broodschrijvers dat in hun kookpamfletjes doen. En vindt jij smurrie lekker? en wat is smurrie precies? Arrrrghhhhhhh, een Culinair-Barbaar! hahaha Maar Chinees kan je me 7 dagen per week 3 maal daags voorzetten en dan hoor je me niet klagen, dat is gewoon vers en simpel en lekker voer. OK, OK, die BigMac was wat overdone ja, dat eet ik echt pas na 1 maand Gulag. Maar in welke kneipe eet je 3 keer per week? Nou, ik neem meestal wat broodjes met zalm, truffelpaté of prosciutto mee als ik 's-avonds laat naar de Radio-kneipe ga. Dat zij niet vragen welke kneipe, wanneer en wat ik eet, kan mij niet worden aangewreven toch?. En als je echt honger hebt is een blik soep manna uit de hemel. Niet om het een of ander maar vanaf vrijdag zitten we hier met twee-en-zestig monden die dagelijks gestopt moeten worden. Je gaat het dus een beetje druk krijgen, Chef! En Jij, mio umile schiavo, gaat zorgen dat er elke dag verse voorraad is. Mutti en Theresa barstten weer in lachten uit. Onrecht! bijna vijftig vrouwen hier, en ik huisslaafje spelen, Onrecht! Hahahahhahahahahahha Maar ze hadden alles al geregeld, ik moest wel elke dag op pad voor wat verse waren, dus vroeg uit de veren verse broodjes en melk te halen, en daarna de verse dagvoorraad en overige boodschappen. Bij toerbeurt zou een van de vier extra's meegaan ter assistentie. Solange regelt al dat er genoeg rund uit Limousin komt. De werkdagen hadden een eenvoudig diner, zaterdag de BBQ en op zondag een gastronomisch diner in de avond. Ontbijt en lunch worden als buffet geserveerd, het diner wordt uitgeserveerd zoals het hoort. Dus Ladro, jij en de commi's eten voor, en je bent daarna Chef de Rang over die vier groene commis de rang.. Je leert ze het vak maar, Dorota brengt er vier mee die al iets in het vak aan het leren zijn dus je hebt het geluk dat ze al een bord kunnen vasthouden zonder dat er saus in hun mouw loopt. Claudia is de sommelier en heeft de wijnen al geregeld. Onze foezel en nog wat andere die beter bij het menu passen. Anne, Charly, Dorota en Laura schenken de eerste ronde uit, daarna gaan de karaffen of flessen op tafel. De menu's staan op de Nerdsteiner Plukster-site, dan kan je zien wat je te wachten staat. Oh, en niemand komt mijn keuken meer in zonder dat ik het weet, gesnopen? Dus geen koelkast raids tijdens het oogstseizoen, als je wat wil vraag er dan om, capische! Oh My, we hadden een CHEF! De rest van de week was ik druk met het sjouwen van boodschappen, mijn god wat een vracht maar 3 weken lang 60 mensen te eten geven is wel bijna 3800 maaltijden, dat is bijelkaar een paar ton aan goederen. Soms waren we met 3 110 twee aanhangers en de twee V70 tegelijk op pad om de spullen op te halen. vrijdag middag deed ik een rondje met onze tankaanhanger met pomp om alle olietanks op te toppen, en plaatste 2 volle glasflessen voor de keuken, de twee gebruikte waren nu reserve. Alles was nu klaar om de 34 meiden te ontvangen, ze zouden even na drie uur op Koblenz aankomen en een bus zou hen hier brengen als alles mee zat zouden ze voor vijf uur hier zijn. Ze zouden een stevige verrassing krijgen, want Dorota had niets verteld over het Kutschhaus waar ze met 4 één kamer deelden terwijl ze verwachtten nu in de Dojo met de slaapnisjes te verblijven. We hadden heel even overwogen de schotjes in de kamers te zetten, maar dat idee was direct afgewezen wegens te lelijk. Kastruimte was er te over met een ruime vierdeurskast. Al met al best wel sterren waardig allemaal. Elke kamer had een zitje en een bureau met terminal. Ik onthield me er maar van te informeren wat het allemaal had gekost. Maar dat zou ik wel een keer zachtjes aan Charlotta vragen, ik was benieuwd maar ik schatte dat het hele kutschhaus minstens een miljoen had gekost misschien zelfs wat meer. Na aankomst werden ze allemaal naar de Orangerie gebracht waar dit maal Dorota de welkomst speech hield en ik me verder onthield van commentaar, en alleen 1 kamer bij het trappehuis op de eerste verdieping claimde voor mijn staf van vier commi's. En dat de vier geen putzi's waren maar mij zouden helpen om hen op tijd te voederen. Dus Dames U zult uw eigen kamers schoon moeten houden, de spullen zijn beschikbaar in de berging naast de trap. Om zes uur is er diner en dan praten we wel verder. Dus verdeel de acht overige kamer onder elkaar en dan zien we jullie om zes uur weer hier in de orangerie. Ik begeleidde mijn vier staffers naar hun kamer direct tegenover de Orangerie, en vroeg op welke uni ze zaten. Nee ze deden geen uni maar hotelschool. Oh en welke vakken dan? twee Maria en Stenia hadden hun eerste jaar als kok erop zitten en zosia en ala deden restaurantmanagement. SHIT!, ik ga geen koks laten bedienen dacht ik bij mezelf. Oke , prima, ik zou zeggen richt je kamer in en ik zie jullie zo wel bij het diner. Ik ging naarstig op zoek naar Dorota, want ik was benieuw of ze wist dat ze twee koks had meegebracht. Niet dus, alleen dat ze via via de vier had door gekregen van een van de volleymeiden, een zus van ala en dat ze konden bedienen omdat ze op de hotelschool zaten. Ok, laten we kijken of theresa even tijd heeft. Theresa had wel even ja, was er een dieet probleem ofzo? Nope een personeelsprobleem. Nu al? Ja mag ik een ruiltje voor stellen twee 1e jaars koks tegen twee die je missen kan in je keuken. Waaat? koks???? je hebt koks? Ja, twee dus, hotelschool net hun eerste jaar klaar, dus ik neem aan dat ze geslaagd zijn voor het schriftelijk examen watercrematie. Maar ik zie het nut niet om koks vuile was te laten doen of te laten bedienen terwijl ze bij jou wat kunnen leren. En de Taal? ik klep geen woord pools hoor. Dorota? Ze kunnen redelijk engels en frans en wat duits. Mooi, stuur ze maar direct hierheen, dan wisselen Mutti, Radi en Trude wel. Mij best, maar ik kom nu wel nog twee commi's te kort. Nee, dat regelen we wel in de practijk van alle dag, ok? Je wil ze nu al zien? Ja, dan weet ik wie ik krijg voordat we morgenochtend echt moeten werken. Prima ik haal ze wel even op dan. Ik ging terug en klopte aan, hallo wat dachten jullie van een stint bij onze chef in plaats van met de borden te zeulen? Sorry maar Dorota wist niet dat jullie koks waren maar wist alleen van ala dat julie iets qua hotelschool deden. Dus, wat wil je gaan doen? Een stoomcursus Italiaanse Haute Cuisine of borden sjouwen? Geen moeilijke keuze voor hen dus. Ok loop even mee, want Theresa wil eerst even met jullie praten over hoe en whatever ze verder wil weten wat je al kan. Terug in de keuken, drukte van belang met vijf in de keuken en wij drie erbij werdt het wel wat vol, maar Theresa liep mee naar buiten hun engels en frans was weinig mis mee dus dat liep verder wel, ja op de hotelschool was frans en engels verplicht en je kon er ook duits bij doen wat iedereen deed, maar frans en engels waren meer uren in de week, tegen een uur duits stonden vier frans en engels. Mooi, heben jullie kleren bij je? Nee, niets voor in de keuken. Ok, dat gaan we morgenochtend wel kopen na het ontbijt, want in mijn keuken wordt niet anders gewerkt dan in schone vakkleding. En dan kunnen we op tijd terug zijn voor de laatste hand aan het lunchbuffet en daarna verder met voorbereiden van de Barbeque. Vrije tijd regelen we wel, want je gaat geen 7 dagen per week de keuken in, maar je werkt wel iedere zondag aan het zondagdiner. Desnoods laat ik Ladro hier wel de uien pellen enzo. Hahahhaha Goed, doen we zo en ik zie jullie morgen, we vertrekken direct na het ontbijt de papierkram kan later wel, en Thresa beende haar keuken weer in. Stenia vroeg of deze Theresa Theresa D'Angelo was, ja dat was ze. En de twee verbleekten, WAAAAAAT, wij als eerste jaars in HAAR keuken! Yeps waarom niet, jullie kunnen toch wel water cremeren, of niet? Ze hadden het verhaal van het Eden in de vakpers gelezen en de story van het Pranzo dalla Nerdstein wisten ze ook van, maar hadden er niet gedacht op Nerdstein terecht te komen laat staan in Thresa's keuken aan de gang te gaan. Nu wil ik niet opscheppen hoor, maar dat pranzo was mijn basis idee, en zij heeft ervan gemaakt wat het nu is, mijn oorspronkelijke idee was veel simpeler en dat heeft ze toen de eerste keer ook in het Eden gemaakt. Oh, jij bent ook Chef? Nee hoor, hooguit een redelijk amateur, maar weet de weg in de keuken en bedienen kan ik ook een beetje. Als ala en zosia horen dat we in Theresa's keuken zijn vallen ze flauw! Zeg dan maar niets, want dan kunnen ze niet bedienen. hahahahahah Terug op de kamer was er gejuig alom. jesus Maria, drie weken bij Theresa, dat wilden ze zelfs wel gratis doen, wat? hoeveel moeten ze bijbetalen? Geen idee, dat is Theresa's afdeling. Ondertussen was het dinnertijd geworden en we liepen naar de orangerie, waar ik direct aan het werk werdt gezet om de rest uit de keuken op te halen. De plotselinge ontwikkeling had een en ander in de normale gang van zaken verstoord maar uiteindelijk kwam alles op z'n pootjes terecht. Het was een simpele niet al te zware maaltijd gezien dat ze al een zestien uur in een trein hadden gezeten. Het kennis maken met de nieuwe gezichten van de wache en onze geekgrrrls verliep verder ook wel goed en na de koffie was het afruimen geblazen en kon ieder verder haar gang gaan. Alle verdere zaken zouden morgen wel komen, en de eerste werkdag in de gaard zou maandag zijn, behalve voor de twee nieuwe koks en de twee commi's, het lot van de horecaffer werken als anderen vrij zijn, maar vrij zijn als anderen moeten werken. Anne en Laura meldden zich als vrijwilligers om mijn staf aan te vullen dus dat was nu ook geregeld en ze zouden wel ruilen met mutti, trude en radi als ze wat anders moesten doen. Dat komt vanzelf wel goed, die vier stonden toch al niet de hele dag in de keuken tenslotte, bovendien hebben we nog onze zes geekgrrrls die ook niet te beroerd zijn een handje te helpen maar gaan ook de wijngaard in om te plukken. Arrrfggghhhh, om vier uur de wekker, Yuck ik haat vroeg opstaan. maar goed het eerste rondje, alleen twee dagen Broodjes en melk vanochtend. Die voor zondag moesten afgebakken worden, maar die voor vandaag waren nog warm en een de nodige flessen melk en room. Verse nog warme kaiser broodjes zijn lekker das ik had er bij de bakker direct een achter de kiezen. Even na vijf was ik in de keuken waar de ontbijtvoorbereidingen al in volle gang waren. Om zeven uur was het ontbijtbuffet klaar en kon er gegeten worden. Theresa ontbeet direct mee en tegen half acht waren de drie vertrokken naar Koblenz om de twee in de kokskleding te steken. Charly en Dorota gingen daarna aan de gang met de papierkram voor de verzekeringen en alle ander zut die er verder bij kwam kijken, salarissen waren gezet op € 450 per week. Na de papierkram de modeshow met de nieuwe oufits en na de lunch de rondleiding langs alle nieuwe faciliteiten want er was het nodige veranderd in een jaar. Ons oerwoud met de poel en bergbeek, de shack, de dojo met sauna en een wandeling naar de winzerei met rondleiding nam al bijna de rest van de middag in beslag. De nieuwe koks hadden hun eerste lunch op Nerdstein gemaakt en waren druk met de BBQ, Theresa was tevreden met wat ze zag, voernerds! Wow, sinds wanneer betitel jij gastronomie als voer? sinds Nerdstein! Wij maken alleen maar goed voer hier, dus gewauwel is niet nodig. Hah, je bent nu een bekeerde Nerdsteiner? Ja, en we heben een uiterst simpele smaak hier, we willen slechts het beste. Hé, die uitspraak heb je gejat. En die middag hadden we ons eerste ongeluk, noem het slordigheid of informatie overload, maar we waren een plukster kwijt voor het seizoen. Onze suzi, een waterrat intussen, was het zwembad in gesprongen, en een van de meiden was haar met kleren en al nagedoken, een slecht plan in krap één meter water. Het resultaat was een verontwaardigde suzi die zonder omhaal het water uitgesleurd was en op de kant gezet en een nogal beschadigde redster. Een bloody mess dus, Lore en Jessy die het hele voorval van dichtbij hadden meegemaakt verordonneerde direct totale immobilisate van onze heldin en ab ins heli en nekscans maken in Koblenz, de rest was verder onbelangrijk, daar kijken Jessy en Amy onderweg wel naar, MOVE NOW!. Een V70 werdt omgetoverd tot nood-ambulance om haar ingesnoerd op een plank op een brancard naar de helipad rijden. De commies hadden de neuroloog in Koblenz laten opdraven, nauwelijks 10 minuten later was het hele spul onderweg. Toen het stel weg was merkte Tine droogjes op dat zij net snel genoeg ws geweest om jeans en een T-shirt voor Jessy en Amy erbij te gooien, want in bikini's in het ziekenhuis aankomen was ietwat raar, schoenen was ze vergeten, haha Trude en Dorota zouden naar Koblenz rijden met droge kleren voor onze heldin en zouden daar wachten op nader bericht hoe het ermee was. Een paar uur later wisten we meer, gescheurde botjes in de linker pols en schaafwonden op armen en knieen en voorhoofd maar verder niets ernstigs. Zondagmiddag zouden ze met z'n drieën terug komen komen, want ze hielden haar een nachtje voor observatie. Oh, en Jessy en Amy waren nu ex-aequo winnaars van de wet T-shirt contest van het traumacentrum, Hahahahahahha En hoe is het met suzi? Die zwemt rond met de meiden en is de consternatie allang vergeten. En de badeendjes dobberen er nu ook weer rond. De kokkies moesten nu wel wat vroeger uit de veren om af te bakken. Claudia had het tropenrooster voor de plukploegen nu standaard gemaakt. De winzerei ploeg zou wat later beginnen en ook wat later eten. Bij het diner op zondag was onze gebandageerde heldin met een arm in een mitella het middelpunt van de belangstelling en praatte honderd uit over de helivlucht en de hilariteit in het traumacentrum met Jessy en Amy in natte en te kleine T-shirts, dat was lachen daar. Mijn oren spitsten zich toen ik een losse opmerking opving, dzjees dat die kasia zo vrolijk is zo net uit het ziekenhuis, het hele jaar heb ik haar nog niet zo vrolijk gezien. Kasia?? Kasia? Ohh shit, onze appendix van vorig jaar. Even later klampte ik Jessy erover aan, en vertelde wat ik opgevangen had, en na 1+1 opgeteld, was iets niet helemaal jofel naar mijn idee. Inderdaad, WAS en waarschijnlijk niet meer IS, als ik het zo inschat. Maar ik moet toch nazorg doen, dus dat komt verder wel goed. En ze vermoedde dat ik vast slim genoeg was om zelf te bedenken wat de reden van die omslag was en zou ze het niet uitleggen als dat niet zo was. Je hebt je niet te bemoeien met vrouwenzaken tenslotte. Ja Ja, ik snap het al, ikke maar domme ober enzo. BOINK! ouch! Ook ja, nauwelijks af te richten en dus slechts marginaal nuttig. Bwwwuuuuhahh Luid lachend beende ze weg, vast op zoek naar Lore en Mutti. Even later zag de vier in conspire-mode aan een tafel op het terras. Claudia, ook al niet al te dom, maakte Kasia stupidvizor bij de winzerei en was nu verlost van wat papierkram en ander geregel daar. Drie weken later was, zonder verdere incidenten op een onweerbuitje na, de oogst binnen en waren de 34 meiden op zondag naar Koblenz gebracht en op de trein gezet. Vier waren extra blij, niet zozeer door extra geld of de ketting maar het getuigschrift van Theresa, Anne had er oorkondes van gemaakt. En voor volgend jaar vier koks en vier commis zoeken. Het Ruhetagoverleg was geheel geweid aan de winzerei en de oogst. De oogst was ruim 100 vaten super kwaliteit Beeren Auslese. We kunnen dus nog maximaal 8000 sap-setjes verkopen en dat is goed voor de exclusiviteit dus. Opa Haider heeft de helft van de persrest en als grondstof genomen en een vat wijn en dat was meer dan genoeg voor zijn foezelbrannt basis. Ik zit nu alleen op een gigantische berg afval die snel weg moet. Hoe denk je erover om al dat spul hier achterin bij het bronnetje langs de rand te spreiden, ik neem aan dat alle pitten nog heel zijn. Dus als het goed gaat dat spul daar vast wel groeien? Ja, verwilderd groeit dat daar best wel want doordat de gaard al jarenlang bijna verwilderd was zijn sowieso alleen de sterktste stokken overgebleven. Mooi, dan heb je straks een hele gemengde stokkenfamilie bovenin staan waar je misschien ooit wat kan hebben voor verstekken van schade enzo. Bovendien is het een rustige voerplek voor vogels zodat je vast minder last hebt in de wijngaarden later Ja dat helpt iets, maar het is daar wel schralere grond dus we moeten een handje helpen als je de boel daar plant met wat extra zakken goeie grond helpt dat het eerste jaar door te komen, daarna doet de natuur de rest wel, de zwaktsten sterven dan vanzelf wel af. Ok hoe moet het geplant, want gewoon dumpen lijkt me niet slim. Nee, je neemt grond en mengt dat in je betonmolentje met de restanten. Het mengsel een geultje in en wat gewone grond overheen en water geven. Goed, en ik denk ook aan een een druppelslang vanaf het watervalletje. Nu je het over water hebt, de lagere delen in de wijngaard zijn nu ook iets vochtiger dus dat belooft veel goeds voor volgend jaar, en we komen nu al om in topkwaliteit, iets minder kilo's maar betere kwaliteit. Je idee om de gaard in kwadranten in te delen was een goede, elke lading staat met gewicht en kwaliteit in de computer. Kan je dat uitwerken zodat een normaal mens er mee om kan gaan, want dat gegoochel dat Laura en Anne aan het doen zijn is me te ingewikkeld hoor. Wow! een idee was geboren, Laura en Anne keken elkaar aan knikten en ze waren ineens ergens op een andere planeet bezig. Ok, Claudia, je ziet het er wordt al aan gewerkt. Huh? Je hebt die twee met je vraag in nerd-mode geschopt dus de rest van de week heb je niks meer aan ze. Hahhhahhahhah En hou er maar vast rekening mee dat je nog een keer of tig wordt lastiggevallen wordt met een hele lading, voor jou, stomme vragen. En verzin er direct een heleboel dingen bij waarvan je denkt dat ze ook wel handig zouden kunnen zijn, en bekommer je er niet om hoe dat dan gedaan moet worden maar spui je ideeën en wensen maar. En laat ze ook zien hoe en wat je allemaal aan informatie enzo bewaard over de wijngaard. Denk maar aan hoeveel precieze gegevens je hebt over dat stukje waar we die slangen in de grond hebben gestopt, je weet nu bijna op de gram hoeveel water er in is gegaan en hoeveel druif eraf gekomen is. En wat die hele grap gekost heeft en nog kost. Is dat ook handig voor een hele wijngaard? Ik vermoedt van wel dus. Je hebt dus net de geboorte meegemaakt van een wijngaard beheer programma door je enkele vraag waarom het zo ingewikkeld gemaakt was? En laat je niet intimideren door alle nerd-babble hoor, vraag gewoon of ze in gewone mensentaal willen uitleggen wat ze aan het doen zijn. Net als wanneer jij met Theresa vinologics klept wij ook niet snappen waar het precies over gaat, over wijn ja, maar dan heb je het wel gehad. Hahahahahahah Laura en Anne zouden er twee geekgrrls opzetten om een programma van eisen en de verdere kit&kaboodle aan papierkram op te zetten want het leek hun wel iets dat een verkoopbaar proggie kon worden en zij hadden wel andere dingen te doen dan om zich met CRT'en bezig te houden. My my, mijn nerdjes hebben dus echt wat geleerd de afgelopen twee jaar, bedacht ik me stiekem, en zag ook bij mutti ook iets dat vaag op een glimlach leek. Wat is CRT'en vroegen Mutti. Closet Rollen Tellen. Het komt van een voorbeeld over een CEO die de de velletjes van de toiletpapier natelt om te checken of er niet 1 vel ontbreekt aan de leverantie, dat is heel onproductief en is hij veel te duur voor. Ja, dat is wel duidelijk, en die twee haten papierkram. Ook dat ja, maar de anderen moeten ook een project kunnen opzetten. Het komt goed uit, want tot nog toe kost Lau'Boudoir een hoop geld met acht man personeel en nog niet veel inkomsten. Dus is het tijd om iets stevigs aan te pakken dat de kans heeft om in iedergeval wat op te brengen en alle kennis is lokaal aanwezig en ook onze residente geekgrrrls weten hoe het op een winzerei toegaat. Dus alles is er om iets te maken waar een winzer wat aan heeft. En niet alleen de professionals, amateurs kopen zich altijd blind aan gadgets en dat is ook een leuke markt als de prijs niet te hoog is. Ja, zei Theresa, er worden meer professionele kookboeken verkocht dan er koks op de wereld zijn, om over wijnboeken maar te zwijgen dat is ook al gouden handel, bracht Claudia naar voren. Dan schrijf je er toch een over Nerdsteiner Foezel en de winzerei. Maar weten jullie dat ons Suzi een Big Star is in de Gun-Porn sectie op Youtube? Wat? Yeps, mijn bikini-cam bij het zwembad. Met wat redactie heb ik een leuke filmpje gemaakt, je kent dat wel, babe leest de laatste gun-porn en gaat het zwembad in, laat het blaadje slingeren, je weet hoe dat gaat met die airheads. Suzi komt langs en ziet de reclame foto van een full size 1911. Bevriest ter plekke en doet de Eddy Eagle shuffle en is even later terug met een vieze oude man aan de hand en wijst naar het gevonden object, een textje verschijnt: Kijk, daar ligt een boem-boem. Gefilmd met een handy-cam bergen ze samen het blaadje ritueel op in de wapenkast bij de Dojo en er is nu een Big Smile bij Suzi. Even later zitten de vieze oude man en suzi met shitload aan slagroom op happy faces aan een tafeltje slagroompunten te vermoorden. Er verschijnt een text-ballonnetje boven haar hoofd: Mission accomplished! Boem Boem gevonden, niet aangeraakt maar opa gehaald. En IK krijg nu TAART ! Oh, en heb maar geen bang hoor, alle textiel is geretoucheerd, julle willen tenslotte niet met een modisch foute tanga in beeld, nietwaar. BOINK! OUCH! BOINK! En idereen stormde naar een terminal om te kijken. Het was een riot, ja Anne keek met een kritisch oog en zei, niet slecht voor een amateur. Je taart en opbergscene is duidelijk in scene gezet maar aan de rest kan je zien dat het orgineel is en bijelkaargezocht om in de storyline te passen. Yeps, ik had het stukje van de eerste keer dat ze die shuffle deed, dat stond toen op de serveillance server, dus heb ik dat direct bewaard, het youtube idee kwam pas later opzetten. De rest was een kwestie van dagelijks gluren naar de bikini-cam, hetgeen sowieso een favoriete sport is van oude mannetjes. Bwwuuuhahhahahahahha Oh by the way, we hebben een uitnodiging voor haar op de ranch van Ome Ned. Huh? wie is dat nu weer, vroeg Trude Ned Tegant, een ouwe rocker van mijn generatie. Hij was onder de indruk van ons Torte-Monster filmpje en hij kan genoeg boem-boems rond strooien om haar voor de eerste 100 jaar misselijk te maken. hahahahah Maar even serieus, we hebben een uitnodiging om een week naar zijn hunting ranch te komen en wat vegetariers te BBQ'en nadat je ze zelf hebt geschoten. Het jachtseizoen is open en we zijn welkom op de derde week in november. En ja, suzi kan ook mee, er lopen daar kinderen en babysitters genoeg rond. Wat denken jullie? Wow, heftig. Goed, er moeten alleen nog wat visa geregeld worden, maar ik meen dat Mutti daar ervaring mee heben. De rest regel ik wel, een Gulfstream of Learjet charteren is niet al te ingewikkeld tenslotte. Wat?, dat kost een vermogen! Niet echt hoor, nauwelijks meer dan 10 1e klas tickets naar Texas kosten en je hebt geen last van alle Homeland security shit, omdat we twee keer moeten overstappen als we normaal vliegen. En nu kan de hele reis papierkram in een keer geregeld worden bij een tankstop ergens in het noorden en hebben we er verder geen last van. Ned en ik kennen de eigenaren S&S charter uit Tampa Florida, Steven en Sue zijn gewone lui die flink wat shekels maken met hun bedrijven. Bovendien kijken ze niet raar op van ongebruikelijke levenswijzen, Sue heeft een hele harem om haar Steven heen verzameld, ik heb medelijden met hem, hahaha Boink! Ouch! Zo?!, dus je hebt alles al geregeld ? Ehhh, bijna ja, alleen nog even Ned en Steven bellen met de vertrekdatum. Mutti's Jagdscheine en de onze ook worden erkend, dus dat scheelt al een hoop papierkram, maar non-resident tags moeten natuurlijk wel gekocht worden, maar dat regelt Ned verder allemaal, want het is zijn achtertuin tenslotte. Je moet wel even laten zien dat je jezelf niet pedicuurd met zo'n ding, maar dat spreekt voor zich. Daar buiten hebben we pech, want Texas heeft het niet zo op buitenlanders die met guns rondsjouwen. Maar dat cert is handig als je ergens naar een range wil maar er geen trek in hebt dat twee instructeurs constant in je nek hijgen. Want je gaat niet naar de states om aleen maar vijf dagen in iemands achtertuintje rond te wandelen en verse vegetarier te eten. En ik heb horen fluisteren dat shoppen in Tampa wel leuk is voor meisjes met bodemloze credit-card, New York is ook leuk maar daar is het in november veel kouder dan Florida. En Sue en Steve wonen bij Tampa in de buurt in zo'n trailerpark en hebben daar ook een aardig klasje kinderen rondlopen. En ze zijn, als incrowd ook bij Ned op visite. Bij het woord shopping spitsten de oortjes zich aanmerkelijk scherper dan bij het hele voorgaande verhaal. Maar wat gaat die hele grap kosten? wilde Charly weten. Niet echt veel, de charter en een donatie aan het kids-fund van Ned, dat is gebruikelijk en wordt verwacht van de gasten die wat shekels hebben, maar heb je niks is het ook goed, want of je shekels te veel hebt of niets heeft niets te maken of je een uitnodiging krijgt. Normaal kost een week daar 5K per persoon, en ja dat is zeker geen Otto Normaljäger prijs want daar komt de slager en eventuele preparateur ook nog eens bovenop, tenzij je alles weggeeft aan de foodbank wat iedereen doet en geen trofeeën wil laten maken. Ik heb weinig behoefte aan dood dier aan de muur, op m'n bord is een andere kwestie. Maar een donatie van een $ 25K is wel op z'n plaats, maar teveel is bad taste, als het echt nodig is weet hij de meesten met wat extra shekels wel te vinden, en verlegen is hij ook niet. Want van die 5K gaat het meeste ook naar dat Fund, maar een deel is voor de papierkram, licenses, tags, logies en eten. Hoe dat Fund werkt kan je op de web-site lezen, ze helpen echt, maar niks is gratis. Ook de deelnemers moeten werken om aan de programma's mee te doen, het Fund maakt dingen haalbaar en faciliteerd, maar speelt echt geen sinterklaas met andermans geld, dat doen de politici daar al genoeg. Dzjeeeez, opi, wie ken jij eigenlijk niet en wie ken je allemaal nog meer en het hele stel begon me nu echt te naggen. Luister!, met 30 jaar in security-bizniz leer je veel mensen kennen, sommigen ook privé en velen waarmee je alleen een zakelijk contact had en sommigen wil je eigenlijk nooit meer bij in de buurt zijn. Bij Ned durf ik m'n portemone op tafel te laten liggen bij anderen nog geen drie weken gedragen ondergoed. Beantwoordt dat je vraag? Want meer vertel ik niet. Theresa, cara, leg het ze alsjeblieft uit, ik pikte suzi uit de kinderstoel en liep van tafel. Theresa begreep onmiddellijk mijn geste om suzi mee te nemen uit het dispuut en God mag weten wat ze de meiden toegefluisterd had, maar het had ze het licht doen zien. Trude was direct, je bent echt een verdammter Hund af en toe he, maar wel onze beisser! Ja, Trude, NIEMAND komt aan MIJN familie en verteld het na, en dat geldt voor Ned en Carly en Steve en Sue ook, wat hun families betreft en wij drie Ned, Steve en ik zullen altijd voor elkaars families klaar staan in en voor alles. Dat zullen ze wel merken in november, maar zeg verder nog niets, ok? Je kent de regels vom kies, niet leuk, maar het was een manier om te overleven in het milieu. In mijn high-security bizniz zijn de regels veel strikter en praten is altijd je laatste vergissing als overtreder. Helaas zijn veel klanten geen mensen met enig eergevoel maar greedy bastards. En ja, de meeste klanten worden meestal om de vier jaar gekozen door brave belastingetalende burgers ook nog. Maar ik neem aan dat Theresa ze een lesje in toegepaste democratie heeft bijgebracht? Ja, dat kan je wel zeggen, dzjees, ik wist niet dat er zoveel rotzooi bestond. Yeps, en zij weet er nog maar een klein deeltje van ook. Dit was zo'n moment waar je zegt, kak of kom van de pot af. Nou snap ik ook beter waarom je zo scherp let op allerlei dingen alsof je aangevallen kan worde. Nee, niet kan, maar ik weet dat het gaat gebeuren, maar als dat gebeurd wil ik dat MIJN familie het overleeft en genoeg beulsknechten naar de hel schopt. De scheissers zelf zijn in alle gevallen mijn, want die durven zelf nooit te komen, maar ik weet dan wel wie het zijn, die vereer ik wel met een persoonlijk bezoek. Niet bij hun familie, zo laag zink ik niet. Ze weten dat ze niet met ons moeten fucken, maar helaas hebben politici een blokkade in hun lange termijn geheugen en denken altijd dat ze slimmer zijn en onaantastbaar. Maar ze vergeten altijd dat alles wat hun computer of telefoon verlaat bij ons langs kan komen als wij dat willen, zelfs spul van jaren terug, want die zelfde scheissers vonden het wel handig het volk in de gaten te houden, maar zij vergeten dat ook zij een deel van dat zelfde volk zijn. Wil je geen controle, dan moet je niets doen dat gecontroleerd kan worden of in iedergeval zo min mogelijk en dat vergeten die kakkerlakken altijd. De drie wetten van persoonlijke security en computers zijn simpel. 1. Gebruik nooit een computer 2. zie 1 3. zie 2 en 1 Dat is alles. Maar we gebruiken hier toch ook computers voor van alles. Ja, maar hier zijn wij het die dat interne netwerk controleren. Zodra het vanaf onze IX in Cochem naar buitengaat zit is het over en wordt controle lastiger. Net als onze auto's, hier rij jij trude's 110, in het dorp een landrover van Nerdstein, op de autobahn een zwarte jeep. Ja, dat is zo, maar wat hebben jullie op charlotta's kantoor uitgespookt, want nu maakt ze ineens zelf schoon dus er stinkt wat. Ok, ik babbel wel met Charly, maar hey je bent van een extra kamer af. Hah, alsof dat zo'n moeite is, we deden het altijd al samen, net als in jouw blokhut waar jij ook altijd helpt en zo gaat dat bij allemaal. We hebben wat extra speeltjes opgedaan uit mijn prive voorraad en dat hangt nu aan de muur daar. Maar we grijpen straks Charly wel even hoor. Plotselinge veranderingen in routine geven rare vragen, nietwaar? Hahahahahah, echt wel, ja. Ach, laat maar, ze denkt dat ze het goed doet. Nee, dat is het juist, het is fout! had je ooit verder nagedacht dat ze ineens wat geweren aan de muur had hangen, behalve als extra stofnesten? Nee, niet echt nee, we hebben hier een hoop van dat spul. Juist, dat bedoel ik met verbreken van routines. Soms is routines hebben wel goed, maar dat is weer iets heel anders, maar wel onderdeel van het zelfde pakket. Maar als je wil kan je met ons meespelen achterop het hoch. Zolang ik geen zere schouder krijg, dat skeet is mij te heftig. Oh, dan denk ik dat je deze speeltjes wel leuk zal vinden. Even later zaten we met z'n drieën op Charly's kantoor. Oooops, ze dacht het goed te doen, Yeps in principe wel ja. Maar, afijn je story over gewoontes is logisch, ja Damn, daar had ik dus niet over nagedacht, sorry Trude. Hey, dat ik op dat soort dingen let kan jij niks aan doen, hij hier denkt ook vaak genoeg dat hij stiekem bezig is. hahahahahhaha Mja, dat is waar, maar er is verschil tussen echt stiekem doen en je zaken rondbrullen bij de wurstbude. Maar goed, ik heb Trude aangeraden om skeet te laten voor wat het aan schouders doet en aan een echte sport te beginnen. Met een heel setje? We togen naar onze 'geheime' range op het hoch. En na 10 minuten was er een AK en MP7 afficionado geboren. Oh, Geil, die AK, maar dat winzige ding is een lieffie. Zeker, want je winzige ding schiet dwars door het hele gutshaus met alle muren overeind. Wat? met de kleine kogeltjes ? Ja, en dwars door alle 'kogelvrije vesten" van de bullen. Zeg maar dat een MP7A1 een evil bitch is met PMS met een attitude als Dzjengis Khan op de lichte dagen. Bwuuuuhahahhahahahaha Maar ik vindt die AK is ook best lekker gaan. Mooi dan maken we een setje voor je een AK, UMP, MP-7, Mossberg, Glock23. kan je Terminatrix spelen, je bent maar een meisje tenslotte. BOINK! ouch! Hey, Red Sonja kan niet, want ik heb al last zat van een Black Sonja, en een redhead ben je ook al niet, maar Blonde Sonja wilde ik je niet aandoen. Scheisskerl! Charly, wil jij hem, ik ruil 'm wel in voor je speeltjes in je nachtkastje. BwuuuuuHahahhhahahahahahha Terug in de kelder liet ik het hele arsenaal zien. Hmm, wel een beetje veel hè, was haar commentaar. Yeps, maar niets hebben is veel te weinig. Nou ja, als het niet nodig was en je ben al honderd kan je het altijd nog verkopen toch? Mijn idee. Maar wil je je setje aan de muur? oh, doe maar hier. Ok, Charly? Yeps, kunnen we af en toe samen het hoch op. Want dat skeet is niet mijn gedoe verder, wel leuk maar het houdt niet over maar rots verspliteren met die mossberg is kekker. Oh my, demolition babe spelen dus.. Hahhahahahah Maar doe wat zuinigjes met de 4.6x30's want daar is moeilijker aan te komen dan aan een niet corrupte politicus en dus erg duur. Goed dan maak ik nog een display hier en hang de mijne er direct ook maar bij. Ik ging bij Anne langs om een plaktekst "Nerdsteiner Rambinas" Wat klemmen en pennen waren ook snelgenoeg gemaakt in mijn werplaats. en voor het diner hingen vier sets aan de muur in Charly's moneypit. Een dagje later hing de hele kit & kaboodle voor een goon-squad. Zo langzamerhand had ik geleerd dat Trude en Charly en Karin de tough broads van het stel waren, maar dat Ully zich inhield, maar als het erop aankwam een damned mean mama zou zijn. Dus hingen er vier sets in Charly's moneypit. Trude zou Ully er vast wel bijslepen. Een paar dagen later zag ik de drie naar beneden komen met big smiles. Mooi, maar Karin kon niet het laten om me weer eens klugscheisser te noemen, dus stak ik mijn tong maar uit. Hahahhaah Natuurlijk wilden ze weten wat er met die rugzakjes was er zat zo weinig in waar ze wat aan hadden. Nou wat denken jullie van een demo morgen in ons oerwoud? Die paar struiken daar? yeps, ons oerwoud, ja Een dag elater waren ze overtuigd dat ze meer dan genoeg in de packs hadden, maar dat een stevige T-bone zou er nu wel in zou gaan. een konijntje met z'n vieren en wat freeze-dried, wat groenvoer uit het bos en rijst was niet echt veel geweest voor de ene maaltijd de hele dag. Ok snap je hoe wij bejaarden wel een weekje ofzo in een echt bos compleet kunnen verdwijnen en natuurlijk elke dag vervloeken. Ja, dat zagen ze nu ook, maar erg makkelijk was het ook niet echt. Die packs zijn voor ongeveer drie dagen onderweg zijn als het langer is zit je echt in deep shit. Die packs zijn voor als je snel weg moet, Theresa kookt veel te lekker om die schrale karninkels van hier te moeten eten. Heus, een 3 sterren toko is echt beter om te schuilen dan onder plastic op de koude grond en in de sneeuw. Maar al dit ge-rambo zoals het genoemd wordt, is niet iets wat je wil doen, maar iets dat je weet dat je kan als het echt moet, en het liefst nooit hoeft. Maar het is ook handig als je ergens in midden frankrijk met een stukke auto staat, want op de Plateau Massif heb je stukken waar misschien eens in de twee dagen eens iemand lang komt rijden en in de USA zijn er uithoeken waar je soms een hele week niemand ziet. Dus is het handig als je weet hoe je het kan roughen als het moet. Maar hier?, je steekt een been uit en lift naar Koblenz, en duikt onder in Sheraton, je hebt een VISA en cash komt uit een ATM. De baggies hebben straks ook nog een flink handje cash en een visa card. Een Rambo doen is dan niet meer zo ongemakkelijk. Je moet tegenwoordig vooral onzichtbaar worden voor alle electronica en computers en je hebt met die cash koop je bus en treinkaartjes. Mensen letten al tijden niet meer op elkaar in de grote stad. Maar elke ATM gebruik je maar een keer, Big Brother kan je via die weg vrij makkelijk vinden. Maar dit was maar een heel klein kijkje wat je kan doen hoor. Ik kan wel meer laten zien, maar dan in de zomer, dan is het ook veel warmer. Maar goed, hoog tijd voor een T-bone en pommes dacht ik zo. Onze smoes is dat jullie wel eens wilden zien hoe een bejaarde een 'rambo' doet, je weet het nu, maar met een anonymous visa bij de hand eet en slaap je echt veel beter, hahahhahaha Na gedouched te hebbend smaakten de T-bones een stuk beter. Zelfs een Big Mac zou smaken alsof het reerug is. Hahha, zeg dat wel ja, maar ik ben best benieuwd naar andere dingen over dat roughing it, zoals je het noemt, het is handig om te weten. Zeker, zelfs gewoon hier op de autobahn, bijvoorbeeld, je haalt met moeite een parkeerplaats en het is rotweer, zoals vorig jaar met al die sneeuw toen jullie op de terugweg waren. Sta je dan ergens op de autobahn ingesneeuwd, dan heb je echt een probleem hoor, maar met wat kennis kan je in ieder geval er voor zorgen dat je eruitkomt zonder bevroren vingers, want er waren toen genoeg mensen die dat is overkomen soms al na een halve dag. En het meest zijn allemaal kleine dingen waarvan je zegt dat is toch logisch. Maar ja, waarom doen de meeste mensen dat dan niet? Dus zo logisch schijnt het dus ook weer niet te zijn. Inmiddels was ik opgebeld door m'n installateur dat hij de volgende week tijd had voor de ventilatieunits, ja dat was eerder dan geplanned, maar hij had de volgende week ineens tijd wegens vertraging van een andere klus en zodoende. Prima hoor kom maar met de spullen, en een week later was onze indoor-range voorzien van een ventilatie en verwarming. Oh, en cash was ook goed hoor, dat kwam ons ook wel goed uit, want we zaten niet alleen op een berg cash, dat de hele ventilatie geen papierkram veroorzaakte was ook welkom. Eigenlijk was het maar goed ook, want twee weken later zaten we in een S&S Learjet opweg naar texas. De week bij Ome Ned met Brandy was een blast als voorspeld en onze Torte-Monster rules werden direct aan iedereen opgelegd, want dat was een prima idee, hij had er over gehoord maar had nog niet de uitwerking in de praktijk gezien. Het hele gezelschap heeft het geweten, ook de andere kinderen hadden het spel al snel door en we hadden een hele kudde om ons heen hangen die ook de kunst van uitlokking begonnen te snappen, en voor we dat door hadden waren we heel wat shekels kwijt voor de diverse spaarpotten. Er werd zelfs een video opgenomen en de implementatie kwan op internet. Na de week bij Ned, namen Brandy en Sue de meiden mee voor wat sightseeing en shopping en ik zou me wel vermaken verder en had nog wel een paar andere bezoekjes af te leggen en zou over een week in Tampa zijn bij Steve en Sue in het trailerpark. Een een paar dagen later zouden we met de hele club vertrekken want Steve en Sue moesten toch naar enkele van hun bedrijven in europa en dat was allemaal prima te combineren met een bezoek aan onze Club-Med am Mosel vonden ze, want na alle verhalen waren ze nieuwsgierig geworden hoe het er daar uitzag. Brandy stond de afzondering en privacy best wel aan, en dat het dorp een geriatrisch dagverblijf was hield papparazzi ook al uit de buurt. Al met al waren we ruim op tijd om met het winterwerk in de gaard aan de gang te gaan. De zes bedolven Brandy een uurtje met vragen, want welke Geekgrrl kende haar niet tenslotte, maar het nieuwtje was er gelukkig snel af want de zes zouden tegen het einde van de week met vakantie gaan tot na nieuwjaar, want dat hadden ze wel verdient met alle werk aan ons oerwoud en de klussen aan Lau'Boudoir en voor de winzerei en in de wijngaard. Met de visa-card konden ze vast wel op vakantie. Aan het einde van de week gingen Steve Sue en Brandy weer terug naar de States maar hadden al aangekondigd volgend jaar in de zomer wel weer langs te komen voor een weekje vakantie want dan was het vast een stuk warmer. In de tussentijd was ik verdergegaan met het afmaken van de indoorrange. Uiteindelijk had ik de setup een heel stuk vereenvoudigd na gesprekken met Ned en anderen die meer ervaring ermee hadden, m'n uitgebreide plannen waren te veel van het goede en het kon echt wel simpeler. Zolang iedereen zich aan basis regels hield hoefde ik weing extra meer toe te voegen dan de platen op de bouwblokken, en dat was alleen maar om de blokken te ontzien en geluidsdemping ook makkelijker te lijmen ook. Het het vastschroeven van underlayment op latten en het maken van een houten vloer en vloerbededekking waren in een paar dagen gedaan, de meest tijd kostte het aanbrengen van dempingsmateriaal op de muren.