ALL RIGHTS RESERVED ©2023 ODP nl!nerdstein!nerdsteinerin

Thank God for Mondays Het was een emotioneel slopend weekeinde geweest. En ook heel anders dan ik me had voorgestelt. En inderdaad, Ully had gelijk, met het publiek hier wil je hier niks. Heb in iedergeval tot donderdag om te zoeken naar een jaghütte of zoiets straks maar eens naar cochem rijden om daar een bij wat immmobilien toko's te loeren wat ze in de aanbieding hebben. Hey opi, ga je vandaag weer wandelen/of is het ruhetag ? hmm, ineens opi ? waar is opa-kompu gebleven, maar ik denk dat het opa _spelen_ sinds gisteren definitief is gestopt. Goedemorgen Charly, nee, naar Cochem om daar wat onnuttigs te gaan doen. Oh, kunnen we meerijden, dan gaan we verder naar Anke in Koblenz, Geen probleem, zeg maar wanneer je weg moet, en terug ? hmm ja, er is meestal wel iemand te vinden zo rond 5 uur die deze kant op gaat, zo rijden er velen op en neer, yeps dat wist ik, en had al vaker 'lifters' meegenoemen op dat ritje want de bus reedt niet vaak. Ok, geen punt ik kan om 5 uur am brücke zijn en dan kan je mee terug. Onderweg ging het uiteraard over de gebeurtenissen van gister, en ik had inderdaad goed gezien dat het allemaal niet hun idee was maar dat mutti de laatste paar dagen knap nerveus waren daarover. Ik denk dat ze bang waren dat je kwaad zou worden wegens hun decepties. Welnee, zou jij je kinderen overlaten aan een rare buitenlander zonder te controleren of hij geen kanibaal was ? Niets bijzonders hoor, en ik ben nu eenmaal raar nietwaar. En dat was ze met me eens, ik was een heel rare opi, maar wel de hunne. Zo, de eerste goede daad van de dag gedaan en nu een huizentoko vinden. Dat was makkelijk, ze zaten bijna allemaal in de binnenstad. hmm, als ik daar eens begin en dan de rest in de stad lopend afdoe, dan kan ik ook direct een bende euros pinnen, gister trarbach was ook successvol geweest met de gebruikelijke oogst van 4 maal 2500. De twee aan de rand van de stad hadden alleen normale huizen, niet interessant dus. Na een 5 tal in de binnenstad was het tijd om wat te gaan eten, en ik had ook al 4 atm's gehad. Nog een paar te gaaan en het is intussen al 2 uur ook, allemaal flops en bingo, iets wat er op leek, maar de electra was 2 kilometer en dat kostte een vermogen om aan te leggen. Ik nam de folder met de info mee, ging op weg naar am brucke het was al bijna 5 uur. Ik in de buurt geparkeerd, en even later kwam Char met nog twee meidjes aangelopen. Is U taxiservice luxos en gratissimo ? uh-Oh, charly in de bocht. Jullie willen vast niet door scheisskarosse Verleih vervoerd woden maar wel met onekissyaride gmbh, en dat ben ik. Gierend van het lachen liepen we naar de parkeerplaats en een klein half uurtje later waren we thuis. De wam kissie a ride werden er 4, en dat doet een oud ego wel goed, ja. Straks die folder wat beter bekijken, want volgens mij mis ik iets. Even later zat ik op google maps te kijken naar het satplaatje toen laura er een blik erop wierp, dat is de hütte van oller jenssen, die proberen ze nu al 5 jaar iemand aan te smeren. Oh, is er iets raars mee dan. Ja, jenssen's en weiner's hadden generaties lang een vete en wie 'm koopt krijgt de nasleep daarvan er gratis bij. Weiner eist een vermogen om te graven op zijn land. Vandaar dat het voor bijna niks aangeboden wordt, geen stroom, geen telefoon maar wel verglasung voor de deur. Bij dat laatste spitsten mijn oren, WAT! verglasung in dat gat hier? Ja, er ligt glasvezel tot aan de oprit direct aangesloten op een IX die niemand gebruikt want er woont niemand in die kom en er is verder niets behalve een slecht onderhouden wijngaard en de Jagdhütte. Hiervandaan kan je er zo naar toe lopen, als je door de weinberg hierachter gaat, de hütte staat aan de andere kant van de berg. Leuk, ik denk dat ik morgen eens ga kijken, in ben ik nog nooit aan die kant geweest. Dit begint bijna aanlokkelijk te worden, ben benieuw wat voor eigenheimer die weiner is. Maar een private datapijp direct aan een exchange is bijna te mooi om waar te zijn. De wandeling door de weinberg de volgende ochtend was relatief makkelijk, wat zigzaggen over werkpaden dus niet echt stijl maar je ging wel flink de hoogte in. Vanaf de top zag een waar paradijsje, verwilderd grasland en rondom bomen en struiken, en een verwaarloosd uitziende wijgaard. De toegangsweg maakte een slinger tot halverwege de wijnstokken. Volgens de folder had het pand een kelder onder het hele huis moderne keuken met aangebouwde bijkeuken en badkamer 4 kamers op de begane grond 6 kamers en een badkamer op de 1e verdieping en een zolderverdieping met 6 kamers en een badkamer een flinke schuur van 240 m² met zolderverdieping en een open-kapschuur en een garage box achter de schuur. Op totaal ruim 7 Ha bergwei en wildernis, de rest was van Weiner en je had slechts een overpadrecht om bij het huis te komen. De twee stukken weingaard links en rechts waren ongeveer even groot. Het leek erop dat er voor dit huis een hap uit in het midden was gehaald, de gaard leek wat klein om echt rendabel te kunnen zijn. Het kabelprobleem had ik snel gezien, de weg doorsneed een strook door de wijngaard en er graven was onmogelijk zonder of het asfalt op te breken of druivenranken te beschadigen, en dat is altijd heiligschennis hier. De weg en de wijnstokken waren dus van die weiner. Ik vroeg af wie die jenssen was die wijnstokken had vernietigd om een huis te bouwen op dat hogere glooiende stuk in die kom, het uitzicht was wel fantastisch. Een rondje om het huis gaf een goede indruk, degelijk en nog in een goede staat van onderhoud. Nu was ik echt geïnteresseerd naar de historie van dit alles. Alles wees op flinke uitgaven om het huis en bijgebouw te moderniseren. Tegen lunchtijd was ik weer terug, en was voornemens om na de lunch te zien of ik wat meer info over de achtergronden van die hele toestand kon krijgen. Afijn, ik had geen flauw idee dus. Maar eens het oor te luisteren leggen bij wurstbude. Inderdaad een schat aan informatie die Frau Radke had. Een smeuig verhaal, dat wel. De oorsprong was vast van het caliber waar je tv-series mee maakt. boy meets girl, families kwaad, intriges over erfenissen en hun verdeling, wraak, afgunst, haat en nijd die generaties verteerde. Der Jenssen had de boedel verkocht aan een projectontwikkelaar die in de streek het golfcentrum ging ontwikkelen en meende een buiten kansje te hebben en had zich in dit wespenest gestort. Verblind door winstmogelijkheden had hij aan een lokaal architect de opdracht gegeven het geheel grondig te moderniseren als Gasthaus. Alle lokale parijen, maar al te goed bekend met de situatie, zagen dit ook als een buitenkans en al snel was de bouw afgerond en had iedereen zijn deel binnen. Niemand maakte gewag van het ontbreken van de kabels en leidingen. Ja, buitenstaanders hebben nu eenmaal het recht te mogen betalen. De ontwikkelaar was failliet gegaan en nu vegeteerde de boel bij een beheerder die het trachtte te slijten. Maar ik bleef nieuwsgierig naar die Weiner en zijn halsstarrigeid terwijl die Jenssen al lang vertrokken is. Afijn morgen is het ruhetag, dus een kans om meer details over het geheel uit te vinden als dat uitkomt. Man! het lijkt erop dat ik helderziend wordt, het idee was nog niet geboren of Karin stond naast me met de vraag of ik morgen met laura wat inkopen wilde doen want hun auto was nog in reparatie en zou pas morgenmiddag klaar zijn. Geen probleem uiteraard, en de volgende ochtend waren we op weg naar de groothandel in Koblenz. Een paar uur later was de inkoop gedaan en mijn auto vol en ik stelde voor ergens te gaan lunchen. En nee, opi zahlt! keine wiederreden! Ah, dan wist ze wel een leuk restaurantje met rheinsicht maar dat kost wel flink wat hoor. Dat kan visa vast wel lijden grinnikte ik. Het gesprek ging verder over mijn 'verkoop', want daar was ze nieuwsgierig naar, helaas, geen naam en geen bedrag, maar het was genoeg om mij tot ver voorbij m'n pensioen een uiterst comfortabel leven te garanderen. Oh, vandaar je interesse voor die Jagdhütte. Maar vroeg direct daarop wat ik nou eigenlijk moest men zo'n 'palast' in m'n eentje. Ik bekende dat ik daar nog geen seconde over had nagedacht. Gekscherend stelde ik voor, dat ik vast wel boven in de schuur kon gaan wonen en in het huis vast wel een puff kon beginnen ofzo. Dat leverde een zere arm op. Nee, serieus, ik heb er echt nog geen seconde over gedacht. Ik ben pas nieuwsgierig geworden toen je zei dat er glas lag met een directe IX link. Heey, ik ben ook een nerd, ja! En dat soort dirty-talk over een glaspijp naar een IX is de stuff waar nerds visioenen van krijgen. Wat zou jij er mee willen gaan doen ? laura zuchtte, en staarde over het water. Nu nog niets, maar over een half jaar ben ik afgestudeerd en dan zou ik eigenlijk wel in een ontwikkelingscentrum willen werken en met stel gelijkbgestemden iets ontwikkelen, en niet naar zo'n vervelende job die je normaal krijgt. Ik zou er een soort centrum van willen maken waar mensen met goede ideen naar toe kwamen en kekke dingen maken, zoals dat spamprogram van jou. Maar ja, dat zijn dromen, het zal wel een duf kantoor worden waar je de blunders en idiotie van fucked-up managers moet oplossen. Met een vinger onder mijn kin sloot ze m'n opengevallen mond. Hoe blind kan je zijn, de oplossing van het probleem zat hier aan tafel. Laura, wat weet je verder van de situatie van weiner, want zonder stroom en water kan je daar nog geen kip in leven houden en als hij dwars blijft is jouw Nerdstein niet levensvatbaar. Jouw Nerdstein leeft van stroom en een glaspijp, en een beetje water is soms wel handig voor een bad per week. Beng, de tweede in 5 minuten. we heben de hele ochtend gesjouwd ja! arrrghhh... vrouwen! ok ok, Laura, maar wat weet je over die Wiener. Die heeft zijn huis en grond in Trarbach, na overlijden van zijn vrouw zo'n 10 jaar geleden, verkocht en woont nu met zijn dochter in een appartement in Cochem en heeft daar een bakkerij. De wijngaard kan hij niet verkopen omdat de grond in familie handen moet blijven zodat die alleen naar zijn dochter kan gaan. Oh, en zij heeft natuurlijk helemaal geen trek in een werkpakhuis met verwaarloosde oude druivenstokken die niks opleveren? Nee, in tegendeel. Na haar winzerstudie woont ze nog steeds thuis en werkt bij een wijnbouwer en stopt bijna alles wat zij verdient in de wijngaard. Het is een oude druivensoort die een klassieke wijn kan leveren. Maar haar vader is bakker geen winzer, haar moeder was de winzer op die grond en van de weinberg in Trabach. Maar hij is te gierig om het aan claudia te geven. Want als zij de grond bezat, kon ze vast wel genoeg krediet krijgen om de wijngaard te ontwikkelen. Maar waar zit jenssen nou in het hele verhaal, want daar snap ik geen iota van. Oh, dat. Haar moeder was een Jenssen en olle Jenssen's huis was de oorzaak. Hij moest en zou een Jagdhutte hebben en rooide een stuk wijgaard. In begin 1900 was de gaard genoeg om een familie te onderhouden maar dat werd steeds moeilijker en uiteindelijk stopten ze helemaal. Een weiner, die een weinberg in Trabach had, kocht de wijngaard. Van dat geld bouwde Jenssen een groot huis op die plek. Dat zette kwaad bloed bij de kinderen jenssen die hun erfenis zagen wegsmelten en dat uitte zich in de vete met de weiners. De oude weiner nam wraak door te laten bepalen dat de wijngaard alleen in de directe weiner familielijn vererfd of verkocht mocht worden en wanneer er geen weiners meer waren of de laatse de wijngaard niet wilde exploiteren het naar een stichting moest en de opbrengst ervan alleen gebruikt mag worden om de wijngaard terug te brengen naar de oorspronkelijke grootte zonder het Jenssen huis. Dus zit de huidige weiner nu met een kogel aan zijn been. Verkopen kan alleen aan een weiner, maar claudia is de laatste weiner. Dus die wijngaard is eigenlijk waardeloos, behalve voor claudia. Oh! en wat weiner eist om wat leidingen in zijn land te leggen is dus alleen maar inhaligheid van die bakker. Een echte vrek ja, maar kom opi, het wordt tijd om naar huis te gaan. Hmm naar huis, dat klinkt goed, maar waar is mijn thuis eigenlijk ? Na de auto uitgeladen te hebben was het tijd voor de koffie, en we schoven aan bij Charly die een tafel voor drie gedekt had. de auto was klaar en Ully en Karin waren boodschappen doen in Cochem. Laura opende met, Char, Als jij die Jagdhütte van oller Jenssen zou kunnen kopen, wat zou jij er mee willen doen? Dat bracht een storm van ideën niet nauwelijks veel afweken wat ik eerder van Laura had gehoord, behalve dat ze een dojo wilde in de schuur met een sauna en dat een zwembad ook best wel leuk zou zijn. En met die internet pijp kon ze zelf de internationale beurzen op in plaats van met de bank bellen met alle vertraging van dien, en sneller reageren op dingen, die nu aan haar neus voorbij gingen. Dat de familie niet geheel onbemiddeld was wist ik, maar dit was een kant die ik nog nooit gehoord had. Mijn verbazing scheen inderaad afleesbaar te zijn, en Laura merkte op dat sommige private dingen nu iets minder privat zouden zijn want je bent ons opi en niet meer opa-kompu. Of dacht je Karin ooit aan een gewone gast zou vragen de voorraden op te halen? Dus mag je aan het werk voor dat privilege, vervolgde ze lachend. En ja, charly deed de beurszaken voor de familie met een deel van het reserve kapitaal, want zoals je weet stroomt de moezel af en toe over de verzekering betaald wel, maar nooit genoeg om alle schade te herstellen en altijd erg laat en je hebt direct geld nodig om op te ruimen om weer snel open te kunnen gaan. En we hebben alle vier ons eigen aandeel in de zaak want sinds Mutti het efden krijgen we elk jaar een stukje van de Het Hof, anders zouden we ons later blauw betalen aan erbschaftsteuer. Je zit dus aan tafel met twee rich-bitches en soms met vier! OK, ik dan voel me nu veel beter thuis, want ik ben tegenwoordig een rich bastard. Het gelach was niet van de lucht, en het was inderdaad een tijd geleden dat we zo ongedwongen met z'n drie'en aan tafel hadden gezeten, dat was jaren geleden, want er steeds dat vernisje van vormelijkheid. De plannenmakerij duurde voort en we discusssieerden door over diverse voor en tegens en hadden niet gezien dat ully en karin inmiddels terug waren gekomen en aanschoven. Wat is dat over dat 'olle jens palast' vroeg ully, dat ding wil niemand hebben zolang die weiner de wijngaard bezit. Ja, dat had ik ook gehoord, en het verhaal van dat huis en wijngaard is goed genoeg voor een tv-serie. Maar het is hilarisch, een compleet modern huis zonder water en electra. Maar Ach, je kan toch gewoon een slang en een haspeltje over de berg gooien, en dan is dat proleem opgelost, en dat glas kan je makkelijk afspannen langs een staaldraad, wat paaltjes de grond in en klaar, opperde ik. Of een dieselgenarator in die garagebox, maar ik vraag me af of er in de kelder geen bron is want ik denk niet dat er 100 jaar lang met emmertje water naar boven gesjouwd is. Ik kon bijna de tandwielen in vier hoofden oren knarssen. Charly, keek de tafel rond en vroeg iedereen in voor 20% ? opi ? ja, maar via mijn firma. zeg maar welke bank en hoeveel en maak mijn aandeel wel over. Of wordt jouw Nerdstein de eigenaar? en keek scheef naar Laura. Nerdstein ? ully en karin keken lichtelijk verbaast over die naam. Laura verhaalde in het kort waar wij het tijdens de luch over gesproken hadden en hoe de naam nerdstein was opgekomen. Oh, dat verklaard een hoop, en dat kabelinternet, is dat goed? drie paar ogen draaiden in hun kassen...en we barstten uit in gelach. goed ?.... goed? vraagt ze, er zijn bedrijven die het met minder moeten doen. Dat draadje is meer waard dan dat hele perceel en er is geen mens die weet dat het er ligt, omdat het een aftakking is van de glaslijn voor het golfresort en de 2 kilometer de vallei in is iedereen allang vergeten en met wat geluk hangt het direct aan de backbone via de de AS van die golfclub en weet niemand waar het andere eind is en al helemaal niet met onze eigen atm-routers. Laura was heftig op dreef in nerd-mode. oh, klonk het van de overkant van de tafel, en wat is dat allemaal. opi's gekochte koe, wanneer hij een glaasje melk wil. merkte Charly op, en barstte in lachen uit. ully en karin keken elkaar aan, en even later zei ully, dit is jullie project, en charly, jullie drie alleen. Wij heben niet meer nodig dan we al hebben, maar kom als er meer investering nodig zijn, we zijn een familie tenslotte. Ok, hoe gaan we het aanpakken. Ik kan het kopen via mijn firma en dan is het van de markt en jullie moeten nog maanden terug naar de uni voor je klaar bent. De uni is belangrijker en Nerdstein wacht wel. En ik kan regelmatig hierheen komen, het is maar 3 uurtjes rijden. Laura keek ietwat bedrukt, maar de opmerking, Hey cheer up, je krijgt je Nerdstein het is geen droom meer. Dat bracht een brede grijns, en een pomp-YES! Goed, ideeën graag, en hoe gaan we het verder aanpakken? De rest van de tijd tot het avondeten besteedden we aan tientalllen opties ideen en oplossingen en problemen en ook daarna komplotteerden we verder tot elf uur en waren zo ongeveer uitgekoplotteerd. We spraken af om alles verder de overdenken en wat plannen op papier te gaan zetten. Het enige echte besluit was dat mijn firma de Jagdhütte zou kopen om vervolgens niets zou doen tot mei volgend jaar. Ik opperde ten leste het idee om Claudia als beheerster aan te stellen, maar dat werd direct getorpedeerd. Nee gewoon houden zoals het nu is. Oh ja, een anwalt, want de firma zit in het buitenland en moet hier een tekenbevoegde hebben, wie ? Dat was snel geregeld ze hadden een eigen anwalt die al hun zaken regelde, en ik kende hem al eeuwen, zei Ully. Ze zou morgen een afspraak proberen te maken maken voor donderdag omdat ze wist dat ik vrijdag weg moest. Dang dat wordt morgen een heen en weertje om mijn paperassen van mijn ibc's op te halen. Na het ontbijt stapte ik de auto in en bolderde naar huis haalde de koffer met alle panamese papier vanonder de vloer en was een kwartier later weer onderweg. Na een half uurtje realiseerde ik me dat ik al twee dagen geen cash had opgehaald, dat moest hersteld, en stopte in eindhoven en raidde 4 ATM's en ging wat eten. Ik was net op tijd voor de K+K en speelde gast. Toen ik na de koffie naar mijn kamer liep wenkte Charly en zei dat ze morgenochtend om 10 uur een afspraak had gemaakt en dat we vanavond krijgsraad hadden in Cochem dus geen drank bij het diner vandaag want er moest gereden worden en bizniz en drank mixed ook niet. Een uur na het diner zaten we in een rustig hoekje van een naburig gasthaus. Mijn plan de Campagne was als volgt: Als gemachtigde, machtig ik de anwalt om namens de firma de koop te regelen en te betalen, het geld gaat eerst naar de anwalt en die betaald de verkoper, na de machtiging ben ik niet meer zichtbaar en de eigenaar van het pand is dan de firma PaperResearch uit Panama. De Anwalt krijgt ook een storting voor mogelijke kosten voor belasting enzo voor het pand, geen idee hoeveel maar ik denk dat 25.000 euro voorlopig wel genoeg zijn en hij beheerd dat dan. Wat we ook moeten doen is de Stiftung NerdStein oprichten waar wij drieen in het bestuur zitten. De stift kan het pand huren van die opgelichte buitenlander voor een zacht prijsje, je weet wel door de kabelproblemen enzo. Charly keek op, eh Panama ? waarom ? Nu moest ik met de billen bloot, een klein stukje dan. Nou, omdat ik geen zin had de helft aan de belasting te geven is de verkoop via een panamese foundation gedaan. De foundation heeft alle aandelen van een Firma, en zo kan ik namens de firma van alles doen en blijf verder redelijk buiten schot. Maar ik ben bang dat er een eerst Gibraltar Ltd moet komen van wege allerlei EU gedoe over anonymous banking maar dat horen we vast morgenochten wel van ons Anwalt. En voor een €2000 is zo'n firma in een paar dagen opgericht zodat die in de EU legaal kan handelen, met een MwSt-nummer zelfs. Maar dat is allemaal een shitload aan administratie en jaarkosten aan uitenlandse scheysters enzo. Ik zag de raderen draaien, bij Charly. Scheisse! waarom heb ik daar niet aan gedacht. Charley, liebes, daar ben je niet crimineel genoeg voor. Maar de opzet ziet er goed uit, Lau ? Eh, het zal allemaal wel... Lau, opletten, anders blijf je niet erg lang een rich-bitch hoor. jaja, ik haat al dat gedoe over geld enzo. Yeps, laura, zo was ik ook altijd, maar ik heb m'n leven gebeterd en ben nu een rich-bastard, maar wel veel te laat. Er werdt nu weer gelachen, en ik wenkte de ober, want ik had echt last van caffeine tekort, en de twins ook. We praatten nog na over ins-en outs qua stifts enzo, maar ik was te onbekend met de regels hier om er dieper op in te kunnen gaan, en charley had vooral veel zakelijke horeca know-how en common sense qua financiering enzo maar dit soort machinaties was een stapje buiten haar vertrouwde omgeving, maar dat kwam vast wel goed mettertijd. Bovendien had ik een plannetjes op de plank. Intussen was het laat geworden en we moesten huiswaarts. Thuis aangekomen was het tijd voor een flinke bel asbach. De Anwalt was de verassing van de dag, Kurt kende ik inderdaad al jaren jaar van de stammtisch dus dat vergemakkelijkte het een en ander. Een grove setup van de plannen was genoeg en hij had al snel door wat we precies wilden doen. Nee, Panama was geen probleen als de transfers maar direct naar zijn derden-rekening gingen via de bank bij wijze van depot. De eigendom en beheer was verder ook geen probleem, alleen belasting kon lastig zijn, maar hij wilde wel als gemachtigd verwalter optreden tegen een fee uiteraard, en dan was daar ook geen probleem mee. Mijn machtiging aan hem was snel geregeld, en aangezien het perceel voor 280.000 van de hand ging zou ik 350.000 overmaken. Maar de extra stap van een Stift, dat was niet echt nodig als wij gedrieen gewoon het geheel huurden via de verwalter was alles ook keurig geregeld en de bestemming Gutshaus hield in dat er bijna alles mocht qua non-publieke zakelijke activiteiten. Oeh, dat was een fraaie meevaller. Ik vroeg hem zijn iban-data en of hij een internetaansluiting had en of ik die even mocht gebruiken, ja er was een extra point in de kamer van de secretaress. Ik schoof aan het lege buro, connecte de laptop aan en maakte de transfer naar zijn bank. Toen ik terug was , vertelde ik dat de transfer gedaan was en het geld op z'n rekening stond. We gingen nog even door op details voor de tijd tussen de aankoop en ergens halverwege volgend jaar, toen zijn secretaresse binnen kwam en vetelde dat ze een dringend telefoontje had van de bank. Ik lachte en zei, die willen vast vertellen dat er geld gestort is. Oh over banken gesproken, het lijkt me handig om die Stift te hebben met een bankrekening met 5 gemachtigden. Daar was overigens die extra 70.000 voor in het depot. Een Stift zonder geld kan niets tenslotte. VIJF ? ja, vijf ully en karin gaan in dat bestuur zitten. Maar natuurlijk moeten wij de Stift-rekening ook kunnen plunderen. De kosten van oprichten van de Stift kan ook uit het depot. En het doel is bevordering van verspreiding, verzameling van computergerelateerde kennis en toepassing ervan in de meest brede zin bla la bla Vijf personen in het bestuur, baantjes worden later geregeld, ik denk dat Charly de centen zal gaan tellen. En alweer, scheysters haten verasssingen. De laatste vraag was of hij bouwtekeningen van de gebouwen kon achterhalen, want ik heb geen flauw idee waar ik zou moeten zijn. Dat was makkelijk, de lokale architect van de laatste verbouwing en zou vast alles hebben. Dat was goed om te weten. Weer buiten vroeg Laura , wat ik met die tekeningen moest. Een nieuwe revelatie zag het licht. Vroeger, in een vorig leven heb ik bouwkunde gestudeerd, en met tekeningen en meetlint kan je een hoop dingen ontdekken en je ziet snel of ideeën te realiseren zijn of niet. Bovendien hebben louche aannemers minder kans je het vel over de neus te trekken. Kom laten we eens uitgebreid lunchen, en ik troonde ze mee naar de wurst-bude. Hier? -teveel uitgegeven vandaag, we moeten bezuinigen. ouch! vroeger kwamen we er nogaleens voor pommes en cola. Frau Radke, keek op dat ik met de twins was. en debiteerde direct: Aha! zwei pommes zwei cola, und ein bock brot kraut und ein bier ? neh, bock brot kraut und bier, drei mal ! und ein pommes, die klener sind etwas oller, heut ja. ouch! En ik had twee giegelende redheads aan tafel. Na ons copieus maal, liepen we terug naar het hof. Voordat we binnengingen, maande charly me dat het aan mij was om de mutti's te vertellen dat ze Stiftmutti geworden waren en de rest. hey, waarom krijg ik het gevaarlijke werk hier ? Karin liep langs, snoof enkele keren, wieder pommes vom bude, ja ? De twins vluchtten giechelend het huis in. Het was bijna lunchtijd en het restaurant begon te vullen met dagjesmensen, en de twins moesten aan het werk. Ik liep weer naar buiten en nam de gelegenheid waar om een stukje te gaan rijden om wat ATM's te plunderen, je kan nooit teveel cash hebben nietwaar. Even na drieen was ik weer terug, en had de kans met ully en karin te praten over de ontwikkelingen van de ochtend, hun Stifftmuttischap werd goed ontvangen, zo bleven ze betrokken, maar het startkapitaal en de vijf namen op de bankrekening zorgde voor wat verwarring. Maar dat was over met de verklaring dat ik hier niet altijd was, de twins nog tot volgend jaar op de uni, en anwalte vertrouw niet verder dan dat ik ze onder water kon houden. En bovendien als ik goed genoeg te vertrouwen was om op de twins passen zouden zij vast onbetrouwaar genoeg zijn om op een Stift met een paar tientjes op de bank te passen. Luid lachend liep ik naar het trappehuis, een geslaagd coup! Wat later, klopt ully aan. Ze hadden een probleem met een groep gasten die net aangekomen waren, een meer dan er bedden waren en of ik zou willen omruilen met een kamer achter. Dat was natuurlijk geen enkel probleem, en ik sloot m'n koffertje, en zei klaar voor verhuizing. rolkoffer aan de hand, rugzak op de schouder en een laptoptas. Zo weinig bagage ? Het achter betekende een zijkamertje in het huis niet veel anders dan waar ik vandaan kwam. Maar wel een vreemd kamernummer: een 3-emmetje met "opi". Terug in de gelagzaal zat het probleem aan de koffie, 7 personen met maar voor zes gereserveerd, en dan kankeren dat het even duurde voordat de extra kamer klaar was, typisch hollanders. Van die net iets te ongemanierde en net iets te luide figuren die denken dat ze iets zijn omdat ze wat pleuro's te makken hebben. En nauwelijk enig verstaanbaar beschaafd duits machtig. Jammer dat het bordje 'hier spreekt men nederlands' niet op tijd was weggehaald. Maar goed, dit soort komt wel vaker, de meiden zijn dat soort volk wel gewend. De twins banjerden binnen, en het was een rechtse directe van Laura. Oi, opi hesst'de den neje bud jefunde. Alsof ik dat platt niet kon vertaan, dzjees we deden ooit niet anders. en ketste direct terug, Teh hest grejer skrie'n het, tanebste meech irr, wel ek mir d'n tor ferirr, wel iij ken't lies da klene. Eh sjlut deh bakke, be'fr en meke ren flet. Vervolgen keerde ik me tot Charly, en vroeg in m'n beste licht afgemeten hoch-deutsch: Fräulein, ich möchte gerne ein kännchen kaffee und eine portion quetschekuchen mit ein winziger spritz schlagsahne bitte. En beende naar een tafeltje en greep de krant, om m'n grijns te verbergen. Laura was intussen druk bezig om niet te stikken van de lach. Afijn het was weer fraai stuk theater. Charly arriveerde met mijn koffie, de punt pruimentaart begraven in slagroom, ik lust graag taart met veel slagroom. Maar toen charly, een kortaf Mahlzeit!, maakte een knicks, een rechtsomkeert en marcheerde stram terug naar de keuken. Toen kon ik het ook niet meer houden en proestte het uit en Laura volgde nog geen seconde later. dzjees dit soort kolder was al in geen jaren meer gebeurd. Even later kwam ully de gasten halen om hen de kamers toe te wijzen. zodra de haldeur dichklapte stormden een proestende karin en charly naar binnen en de lachsalvo's begonnen weer. Een hikkende Laura stamelde, ik was vergeten dat we buiten altijd platt praatten vroeger. hey, omi, je wordt oud, je begint dingen te vergeten. en het gebulder begon weer. Toen de rust weer wat weergekeerd, uitte karin wat ik al gedacht had, We hebben in tijden niet meer zo gelachen hier. schaffen,schaffen elke dag, en geen tijd maken om nog plezier te maken is niet goed, dat moet veranderen. Ja Karin, horeca is een prachtig vak, maar ook razend druk, je houdt het alleen vol al je het echt leuk vindt, maar zelfs dan moet je plaats maken voor wat kolder. eh opi, je gaat nu toch niet vertellen dat .... Ja, en ik heb de diploma's, en koken kan ik ook. Want hoe dacht je dat ik thuis overleefde ? op Bock en pommes? Arrrghhh! en weer een lachsalvo. Ully kwam en karin begon direct in geuren en kleuren het relaas te vertellen en weer schalde de lachsalvo door de gelagzaal. Ik keek op m'n bordje en de slagroom was weg, ik wendde me tot ully, en vroeg haar de jagdmeister te bellen want we waren sahnemaus betroffen en dat was een ernstig reinheitsovertreding. Twee redheads met slagroom op de kin probeerden onschuldig te kijken, tevergeefs. En we proestten het weer uit. Maar de pret weer over, de eerste dinergasten begonnen te komen. Ik nam me voor om nog wat te lezen want het was mij te vroeg voor diner zeker na een stuk torte zonder slagroom!. Op de autopilot begon ik de trap op te lopen, ooops En liep snel weer naar beneden en betrad 'privat' en alsof den duvel het express doet kwam net die kudde hollanders naar beneden. Ik knikte mompelde Gtn'abend, en verdween. Straks maar es even informeren hoe het zit met bad tijd, want een slot schijnt in deze afdeling van het huis een barbaars instrument te zijn. Ook maar even een en ander inruimen want het is een beetje chaotisch in mijn bagage. Even na zeven ben ik klaar om te gaan eten en loop naar de gelachzaal en neem plaats aan de stammtich waar 'Herr Anwalt' ook al zit met een wijntje, ik neem een pils. Even later vraagt hij om met hem aan te zitten, goed plan, ik hou wel van een free hap, die ik zelf betaald heb en hij als kosten van de belasting afroomt. We beperken ons tot algemeenheden over of recht hier en ook oude rechtsgewoonten tussen buren, maar zo merkte hij op dat ik reeds een redelijk extreem voorbeeld had gezien. Verder nog wat dingen over stift zaken en wat dies meerzij, al met al een uiterst leerzame avond. Na de asbach en Koffie nam hij afscheid en vertrok. Soms vallen scheysters best wel mee. Even overwoog ik een tweede Asbach, maar besloot alleen maar nog koffie te nemen. De club zat nog uitgebreid luidrustig te zijn, en legde m'n oor te luister. Oh-Oh, jawel, de raadspelletjes en insinuaties begonnen al. Nah, nog maar een dag hier, dus ze zoeken het maar uit verder. vrijdag wordt lachen als ik pontifikaal aan de voordeur ga inpakken. oh shit de papieren, hmm hier laten of bij anwalt parkeren. meenemen is me te link, Ok, geen gelul, ik laat ze hier. Het is een shitload aan spaans en engels van scheysters en banken. ooops, rule NULL sukkel, Dus morgen ff een snelle rit. Ik sta op, en ga , eveneen knick G'nacht. en ik ben foetsie. Zo nu ff badderen, halverwege hoor ik een oh schei... nah kom maar gewoon binnen, ik ben schoon hoor. oh, je doet ook al aan K&K ? Als het zo uitkomt, ik zoek niet specifiek en eigenlijk kan het me niet schelen, idereen doet maar wat men wil. Maar zelfs dat went. Gebadderd en droog trok ik de badjas aan, spoelde de douche even uit en ging naar m'n kamer. In een paar minuten was het kaarsje uit. Even voor zeven naar buiten het gras op, en daar stonden de redheads al klaar. We doen de oefeningen meestal achter, maar op het gras en blote voeten is toch anders. Ja, je voelt echt waar je staat en waarop je staat en zo leer je je voeten buigen zodat je niet vol op een scherpe steen komt te staan en je balans verstoord. Ok, kwartiertje basis, en een sloppy sparr? heel sloppy graag, want jullie spelen hier met een bejaarde , ja. Al snel zie ik dat we publiek hebben en laura en en charly zeiden: even uitsloven ? Ok, ik ga duiken en wijken en jullie gaan lekker baletten met de erge versie zeker? DAT hadeen we in geen jaren meer gedaan, en ik vreesde het ergste. Maar ik vertrouwde op hun 6 jaar aikido om me niet te molesteren. Even leek het op een waar slagveld en kreeg inderdaad een paar trappen ten m'n dij en de nodige aan de ribben, maar het zag er veel erger uit voor de toeschouwers omdat de er ingehouden werdt. Na tien minuten was het welletje en na een high-kick op m'n schouder van Laura ging ik demonstaratief neer en keek op naar twee grijnzende redheads. Genoeg! Mädel, ik denk dat die boeren vandaag wat vriendelijker zullen zijn. Nog even rekken en strekken om te ontspannen en op een drafje naar binnen. Even later zat ik in een warm bad bij te komen van de molestatie, want ik had echt wel wat klappen gehad en voelde het heftig. Even later stapten die twee de badkamer in eva kostuum binnen en stapten de douche in. Een uiterst slecht plan naar mijn mening, maar had weinig in te brengen. Oh en geef je gi dan wassen we die gelijk mee met onze spullen en ze waren weer weg. In een handdoek gekleed liep naar m'n kamer om me aan te kleden en te ontbijten. Ah, de boeren waren ook al. De eerst vraag kwam in wat hakkelend duitsch, tai-chi had hij wel herkend, maar daarna was hem een raadsel, het leek op niets wat hij gezien had op tv. We doen Tai-Chi als warming up en het heeft een basis voor de rest. De sparring is ongepolijst en dat moet ook, want in het echt is er geen programmaboekje. Want als je bezig bent om niet dood te gaan denk ik niet dat het je kan schelen of een toeschouwer zeurt dat je elleboog niet in lijn is met je linker kleine teen en dat je drie minpuntjes voor stijl krijgt. In het kort, het is puur ultiem zelfbehoud en alles mag zolang jij maar degene bent die daarna nog kan weglopen. Weet je, die twee hadden medelijden met deze bejaarde en speelden gewoon tikkertje met mij als getikte. BOINK BOINK , van de twins die inmiddels achter me stonden. Hey, nog blauer kan ik alleen nog met Asbach worden, ja Jij bent nog nooit blau geweest. Ja ja, maar ik ben hier om te ontbijten geloof ik. En de twins gingen aan het werk, na ontbijt stapte in de auto om de papieren weer terug brengen. En een rondje ATM, niet te vergeten. In de auto moest ik even grinniken aan de gedachte dat ergens, waarschijnlijk bij de wurstbude, de heren vandaag een aangedikt relaas te horen zouden krijgen van tot wat mijn redheads in staat waren, indien boos. Die meiden waren niet voor niet naar buiten gekomen dus er broeide ergens iets, dat nu waarschijnlijk in de kiem gesmoord was, vandaar dat ze vonden dat een kleine demo noodzakelijk was. Ach ja, castratieangst is een incentive tot hersengebruik. het ritje rond, huis lunch, atm, thuis, in net iets meer dan zes en een half uur. Maar die koets zuipt echt meer dan zijn baas. Maar even wat rondwandelen want van die klappen vanmorgen en uren in die koets begon ik toch wat stijf te worden. DANG! ik wordt oud, niet meer met jonge meiden stoeien dus. Maar goed ik rook de bude, en had best wel trek. Mittag Frau Radke, das gutes gastronomischen menu bitte. Was hört man da , krach mit die zwillinge ? nah, vanmorgen weer eens wat aan ons ballet gedaan, het was een leuke repetitie. Ze had de 'heren' gehoord over een paar rotköpfe die met een ouwe vent aan het vechten waren. ja, nog blauer kan ik alleen met een fles schnapps worden. En nam een teug van het bier en knabbelde verder aan de bock en pommes. Laatste dag weer, morgen ochtend weer weg en richting werk. Hoorde dat je niet meer de hele dag in de boeken zit of om de kompu. Nee , programma was klaar en is verkocht en nu heb ik meer tijd voor leuke dingen. Har! je laten afdrogen door die hexen noem jij leuk? heb je geen echte hobbies ? Nog niet, maar als ze me kreupel maken met hun ballet ga ik misschien wel borduren, alhoewel, scherpe naalden. die mädel sind schon scharf genug kaatste Frau Radke. lachen rekende ik af en liep nog een stuk je door naar het tankstation. Ey, wattisda voor gluiperd in die koets, vette pet met dit weer en handschoenen ? hier stinkt iets. ik liep om en gluurde door de zijruiten, ah juist overval. damn, eerst ff de bullen laten bellen, dus wandelde ik op me gemak naar de buurman, en vertelde wat er aan de hand was, hij belde direct de politie en ik gaf automerk en nummer van de auto. Buurman niet gek, pakte z'n geweer uit de kast en wilde er een aan mij geven. nee , ik heb geen schein , dus komt er gedoe over. Doe maar een bezem, benje gek ? met buurman naar de auto, en de jongeman aldaar ineens erg stil bij het aanschouwen van de dubbelloops. Zijn maat kwam eraan keek naar de buurman die z'n maat onder schot hield en al grabbelend in zijn jaszak en stortte hij ter aarde, een bezem doet rare dingen met scrota en sternums, ze maken je lui zodat je wil gaan liggen. De politie was intussen ook gearriveerd, en rekende de gasten in. Wat later was ik weer thuis voor K+K, maar de roddelllijnen haden al gloeiend gestaan. Wat heb je gedaan , ben je gek geworden? Ik niks, keurig politie gebeld en buurman met een flinte meegebracht. Je brengt geen mes naar een gunfight, maar bezems helpen wel iets. Snap jij waarom mensen banger zijn voor ouwe knar van 70 met een dubbelloops jachtgeweer dan voor mij met een bezem? ik ook niet .... en grinnikte wat. En boeven snappen niet dat je met bezems ook kan biljarten. En de steel was een echte ouderwetse paal van 5 cm dik. Maar goed, tijd voor een bakkie. Der Olle ist doof! was het oordeel van de twins. karin schoof aan, snoof, je weer door Frau Radke laten verwennen he? mein gott, blijft in dit dorp dan niets geheim, schertste ik! Nee, gistermiddag wist iedereen hoeveel de anwalt gekregen had, alleen niet waarvoor. Zo zie je maar weer: het dorp kakelt over geld en daags daarna komen ze het ophalen bij het tankstation. Die zet was mijn, en de bank hier was lek, stof tot nadenken dus. Het diner was grappig, zelden een zo voorkomend stel klootzakkies gezien. ik kon het niet laten om te grinniken toen de hellions die tafel bedienden. Toen ze langs kwamen zag ik ineens twee uitgestoken tongen en schoot in de lach. Voorkomen is beter dan genezen enzo... De bagage geladen, zelfs kunnen afrekenen en op m'n gemak ontbijten. Nog even een bakkie en dan op naar de Anwalt, moest nog even een machtiging geven om te tekenen voor de Stift en de handtekeningenkaart voor de Stift tekenen voor de bank, soms zijn dorpen handiger dan steden, dingen regelen gaat vaak een stuk soepeler. Eerst even tanken, baasje blij daar, en nee ik betaal gewoon want de baas betaald de auto en de benzine, dus waarom zou je verlies lijden en bij failliete benzinestations kan ik niet tanken en dat is lastig. Op naar Freiburg om m'n officiele stukje salaris te gaan verdienen. een heel eind rijden, daar heb ik me een beetje op verkeken, dus de vlotte route maar nemen en een paar uur planken. Even richting Koblenz en dan de autobahn naar zuid en planken, voorzover dat gaat op vrijdag. Bah, niet meer doen en beter regelen. Eerst ff de aanmelding doen en de papers scoren, en dan een fatsoenlijk hotel zoeken, ben kompleet afgeknoedelt, en fuck files ook maar even als je toch bezig bent. Ah, mooi alles in een pakket om mee te nemen met tasje, hallo, mag ook wel voor 300 euro. Even doorbladeren wat het program was, hmm vandaag nix, en morgen meer nix. Mooi, tijd om uit te klokken. Een half uur later rijdt ik naar Schwarzwalder hof, een bad en kwartier later lig ik te knorren. Even na zessen ben ik wakker, mooie tijd voor een bakkie en zie dat ik nog niks had uitgepakt, dat maar even eerst doen. Had de receptie al gewaarschuwd dat ik eerst ff moest slapen, wegens een lange autorit. Dat klusje geklaard, omkleden in versie beschaafd en kijken wat ze hier te knagen heben na eerst wat meer koffie. Een half uur en een kannetjes koffie later loop ik door naar het restaurant, redelijk bezet, dus vast wel goed voer. En dat valt inderdaad mee, de bon op de kamer en een tientje fooi. Tijd voor meer koffie, geen drank want ben al gammel genoeg en die stoeipartij met die hellions was niet mijn beste idee deze week, want heb nog steed wat gevoelige ribben, die laura kicks als een mule en als dit een plaagstoot was wil ik de echte niet meemaken. Terug in mijn kamer kroop in weer in bed. Roomservice bracht een uitgebreid ontbijt, altijd handig als je gewoon kan opgeven wat je hebben wil. Ik liep de gebeurtenissen van de afgelopen week na. Een paar dagen geleden onverwacht gepromoveerd van opa-kompu tot opi. Van een stamgast die niet te beroerd was om te babysitten en de twins bezig hield met oude laptops, Tai-Chi en zelfverdediging leerde, kortom een paar weken per jaar opa speelde. Maar ineens een half landgoed kopen om een glaspijp? Waanzin eigenlijk, of is dat de nerd in mij? Alhoewel, het is een koopje, ondank wat trubbels. Wat haalde me over, de glaspijp en Laura's droom van een echte hackspace, iets wat ik ooit ook wilde, elke nerd wil zoiets maar meestal is dat niet haalbaar wegens de centen, er moet ook nog gegeten worden en andere onnerdige trivia zoals geld verdienen. Geld is geen probleem meer, ik heb meer dan genoeg. En Nerdstein gaat flink geld kosten, maar veel kan cash gedaan worden, of toch maar via een firma, we heben al een Stift op poten, maar dat is slechts de legal cover. Of toch maar een firma maken. Een uur later bestaat Nerdstein ibc en heeft een bankaccount met $4M een trading-account en visa en mastercards. Alle papieren te verzenden aan Herr Anwalt. Nu eerst even Herr Anwalt bellen. Nee, hij was nog niet aan de aankoopafrondingen toegekomen. Perfect, een kleine verandering, de koper wordt Nerdstein ibc uit panama, de papieren komen morgen bij hem aan per koerier, ja een machtiging voor de aankoop van 'Jenssens Jagdhütte' is included. Hij mompelt wat over snelle onverwachte veranderingen bla bla .. Scheysters haten verassingen! Oh, of hij een bankkluisje kan regelen voor mij persoonlijk, ja, voor documenten ja. Ja, alle extra kosten kunnen ten laste van het depot gebracht. Zo, dat is ook weer geregeld. Room-service liet ik een nieuwe kan koffie brengen. Tijd om comms op te zetten met de Twins, want anders gaat het lastig worden en maakte accounts aan op de shellserver. lau char en opi zijn 5 minuten later een feit. Nu even bellen met de bengels hun account en pass doorgeven. Ja, gewoon met ssh inloggen, iets anders snapt die doos niet dan mail2 naam doen, het bericht wordt automatsch gpg crypted. Bij de eerte inlog eerst een gpg generaten enzo anders kan je je mail niet lezen. ja ja, we zijn geen digibeten hier. De mail gaat NIET het internet over maar blijft maximaal een week bewaard en wordt dan automatisch gewist. Wow opi, wat ben je para... yeps, maar ben ik wel para genoeg? Maar goed, er is een private chatfunctie die je start met chat /nerdstein en nee er is geen log, logisch, he Ok kinder, nu braaf naar school en geen kattekwaad uithalen, ja Geen ouch dit keer maar die hou ik vast tegoed, De tijd gaat snel als je je amuseerd, lunchtime! Na de lunch wordt het tijd om de toerist te gaan uithangen en wat ATM's te raiden. Freiburg is redelijk, maar ik denk dat ik morgen maar ga verkassen. na het diner laat ik de rekening op maken en dump een visa op de balie, tssk heftige nota voor twee nachtjes, maar who cares. Denk dat ik maar wat richting Bodensee afzak en vandaar weer naar het noorden zwerf. Twee weken later zit ik weer thuis. Even later zijn alle debit-accounts weer aangevuld. Nu nog even dat AI paper naar PaperSearch sturen via DHL. De volgende zes maanden zin snel voorbij, mail contact en de chatbox werkten prima. En nee, ik heb geen mobiel en wil geen mobiel. Ik heb ook geen telefoon. Deal with it! Eind april was de bul-uitreiking en daar moest ik bij aanwezig zijn. Nu nog een gepast cadeau verzinnen, met Ully en Karin in conclaaf gegaan en gevraagd of die meiden een paspoort hadden. Ja, en wat voor snode plannen had ik dan wel niet met hun onschuldige oogappeltjes ? Nou ik dacht 3 weken Amerika, naar een vriend die bij een software company werkt en redelijk bekend is bij die twee in ieder geval van naam en wat toeristengedoe. Oh my, na wat gesteggel zouden ze visa voor de twee regelen, twee maanden later was alles in kannen en kruiken. Een dag of wat na de festiviteiten werden we naar Frankfurt gereden om vandaar naar Boston te vliegen. Ik had de reis half geplanned, vanuit Boston met de auto naar John en de visit aan red-hat met de redheads was hilarisch en laura was een mess in die toko, dan een paar dagen dagen naar new-york, de verplichte figuren daar, het is gewoon grote dure stad, verder niks bizonders. Daarna naa Faifax en direct de Twins een life-membership cadeau gedaan. We hadden het geluk tegen Phil en Cameron aan te lopen in het museum, en ik klampte hen direct aan, na wat kennismaking babble over curators corner en dat ik regelmatig talkbacks instuurde vanuit nl. Handjes geschud met Cameron en hem de groeten laten doen aan Cam, en verzorgde Phil een mini rondleiding. Verdammmt, ken jij idereen hier ? nee, niet echt. Toen naar de range en daar met een instructor gesproken of we naar de range konden, yeps, maar eerst safety-instructie examen. Afijn gewoon maar besloten de 1 daags primer te doen. De primer voldoet aan de basis-eisen en kan je op elke nra-affiliated range terecht. Zo gezegd zo gedaan, 1 dag cursus en wat range-time. Ze wilden dus niet meer weg, maar na 3 dagen 2 maal daags naar de range was het welletjes, want we hadden ook nog een afspraak met een gat dat Grand-Canyon heette in Arizona en daarna via wat sightseeing in DC terug naar frankfurt. Al met al een prima vacantie met, op de luxe toko's na, marginaal als voedsel te duiden voer. Yuck! Ik kan geen hamburger meer zien was de algemene mening. Het was hoogtijd gute deutsche Gastronomie en spoedden ons naar Frau Radke's wurstbude.